تبلیغات
دیدگاه - مطالب هسته ای

پاسخ رهبر انقلاب به نامه رئیس جمهور :همین اندازه دستاورد بر اثر مقاومت به‌دست آمده است

حضرت آیت الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی از نتیجه دادن مقاومت ملت ایران در برابر تحریمهای ظالمانه و عقب نشینی طرفهای مقابل در اثر تلاش دانشمندان هسته‌ای و کوششهای همه دست اندرکاران مذاکرات ابراز خرسندی کردند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر، حضرت آیت الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پاسخ به نامه آقای روحانی رئیس‌جمهور در خصوص سرانجام مذاکرات هسته‌ای، با ابراز خرسندی از نتیجه دادن مقاومت ملت ایران در برابر تحریمهای ظالمانه و عقب نشینی طرفهای مقابل در اثر تلاش دانشمندان هسته‌ای و کوششهای همه دست اندرکاران مذاکرات، بر پنج نکته مهم خطاب به رئیس‌جمهور تأکید کردند.

بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای دکتر روحانی
ریاست محترم جمهوری
با سلام و تحیت،
خرسندی خود را از اینکه مقاومت ملت بزرگ ایران در برابر تحریم‌های ظالمانه و تلاش دانشمندان هسته‌ئی در پیشبرد این صنعت مهم و کوشش خستگی ناپذیر مذاکره‌کنندگان، سرانجام طرف‌های مقابل را که برخی از آنان به دشمنی با ملت ایران شهره‌اند، وادار به عقب‌نشینی و رفع بخشی از آن تحریم‌های زورگویانه کرد، ابراز می‌دارم و از جنابعالی و هیئت مذاکره و شخص وزیر محترم و همه‌ی دست‌اندرکاران تشکر می‌کنم. عجالتاً نظر جنابعالی را معطوف می‌دارم به اینکه:
اولاً: مراقبت شود که طرف مقابل تعهدات خود را به‌طور کامل انجام دهد. اظهارات برخی از سیاستمداران امریکائی در این دو سه روز کاملاً موجب بدگمانی است.
ثانیاً: به همه‌ی مسئولان دولتی تذکر داده شود که حلّ مشکلات اقتصادی کشور در گرو تلاش بی‌وقفه و خردمندانه در همه‌ی بخش‌ها در جهت اقتصاد مقاومتی است و رفع تحریم‌ها به تنهائی برای گشایش در اقتصاد کشور و معیشت مردم کافی نیست.
ثالثاً: در تبلیغات توجه شود که در برابر آنچه در این معامله به دست آمده، هزینه‌های سنگینی پرداخت شده است. نوشته‌ها و گفته‌هائی که سعی می‌کنند این حقیقت را نادیده گرفته و خود را ممنون طرف غربی وانمود کنند با افکار عمومی ملت، صادقانه رفتار نمی‌کنند.
رابعاً: همین اندازه دستاورد نیز در برابر جبهه‌ی استکبار و زورگو، بر اثر مقاومت و ایستادگی به دست آمده است. این را باید همه‌ی ما درسی بزرگ برای همه‌ی قضایا و حوادث در جمهوری اسلامی بدانیم.
خامساً: بار دیگر تأکید می‌کنم که از خدعه و نقض عهد دولت‌های مستکبر بویژه امریکا در این مسأله و دیگر مسائل غفلت نشود.
موفقیت جنابعالی و دیگر مسئولان کشور را از خداوند متعال مسألت می‌کنم.

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 29 دی 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

استقبال بین المللی از آغاز اجرای برجام


به فرجام رسیدن برجام بازتاب گسترده ای در جهان داشت و با استقبال بین المللی روبرو شد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر، دبیرکل سازمان ملل متحد در بیانیه اى با استقبال از اجراى برجام تاکید کرد: این موفقیت نشان داد که بهتر است به نگرانی های بین المللی درباره گسترش تسلیحات اتمى از طریق گفتگو و دیپلماسی توام با شکیبایی رسیدگی شود.
دبیرکل سازمان ملل همچنین عزم و اراده ی همه طرف ها را ستود و آنان را تشویق کرد اجرای برجام را در ماه ها و سال های پیش رو ادامه بدهند.
جان کری وزیر امور خارجه آمریکا در پیامی در صفحه توئیتر خود نوشت: امروز لحظه ای است که توافق ایران از وعده های آرمان گرایانه روی کاغذ به اقدامات قابل توجه در عمل تبدیل شده است.
کری نوشت:« ما از گزارش آژانس بین المللی انرژی اتمی در تائید تکمیل گام های ایران براساس برجام استقبال می کنیم. ما به روز اجرا رسیدیم. همه راه های ایران برای دراختیار داشتن مواد شکافت پذیر کافی برای ساخت یک سلاح هسته ای به شکلی قابل اطمینان مسدود شده است.»
وزارت امور خارجه روسیه نیز در بیانیه ای اعلام کرد: گام بزرگی در مسیر عادی سازی برنامه هسته ای ایران برداشته شده است. در بیانیه مسکو آمده است:  اجرای موفق برجام به تأمین امنیت خلیج فارس و خاورمیانه کمک می کند.
«فیلیپ هاموند»، وزیر خارجه انگلیس، هم با استقبال از اجرای برجام همچون ادعا کرد: این توافق، خاورمیانه و جهان را به مکانی امن‌تر تبدیل می‌کند. هاموند  اضافه کرد: «برنامه هسته‌ای ایران، به طرز محسوسی به عقب برگردانده شده است.
هاموند افزود: افراد شکاک بسیاری  می گفتند ایران هرگز به تعهداتش عمل نخواهد کرد ولی آژانس بین المللی انرژی اتمی به طور مستقل اعلام کرده است ایرانی ها به تعهداتشان عمل کردند.
وزیر خارجه آلمان هم با ابراز خوشحالی از اجرای توافق هسته‌ای ایران، گفت اجرای «برجام» لحظه‌ای تاریخی برای دیپلماسی است. فرانک اشتاین‌مایر  افزود:  مذاکرات هسته ای نشان داد دیپلماسی قادر است بحران های خطرناک را خنثی و اختلاف نظرهایی را که به نظر قابل حل نمی آیند حل کند.
لوران فابیوس وزیر امورخارجه فرانسه هم از فرا رسیدن روز اجرای «برجام»، استقبال کرد. فابیوس گفت: فرانسه هوشیاری خود را برای مشاهده رعایت دقیق تعهدات ایران در قبال برجام حفظ خواهد کرد.
نماینده ی آمریکا در سازمان ملل هم با انتشار بیانیه ای نوشت:« امروز ، آژانس بین المللی انرژی اتمی راستی آزمایی کرد که ایران گام های کلیدی مشخصی را که در برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) آمده است به طور کامل برداشته و بدین ترتیب برنامه هسته ای این کشور به طور قابل ملاحظه ای محدود شده .»
سرانجام آژانس بین المللی انرژی اتمی بر اقدامات اعتماد ساز هسته ای ایران مهر تائید زد. آقای ظریف وزیر امورخارجه کشورمان و خانم فدریکا موگرینی هماهنگ کننده سیاست خارجی اتحادیه اروپا، با قرائت بیانیه ای مشترک  در وین، آغاز اجرای برجام را اعلام کردند و از لغو تحریم های آمریکا و اروپا که به بهانه فعالیت های هسته ای ایران وضع شده بود خبر دادند.
دراین بیانیه آمده است ، از آنجا که ایران به تعهدات خود عمل کرده است، تحریم های مالی و اقتصادی و چندجانبه مربوط به برنامه هسته ای ایران منطبق با برجام برداشته شد.در این بیانیه مشترک تاکید شده است اتحادیه اروپایی، کشورهای 1+ 5  مرکب از چین، فرانسه، آلمان، روسیه، انگلیس و آمریکا با ایران همچنین در زمینه استفاده‌های صلح آمیز از انرژی هسته ای در چارچوب برجام، همکاری خواهند کرد.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 27 دی 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

نامه تاریخی رهبر انقلاب درباره توافق هسته‌ای

حضرت آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در نامه‌ای به رئیس‌جمهور و رئیس شورای ‌عالی امنیت ملی، با اشاره به بررسی‌های دقیق و مسئولانه برجام در مجلس شورای اسلامی و شورای‌عالی امنیت ملی و عبور این موافقتنامه از مجاری قانونی، دستورات مهمی را در خصوص رعایت و حفظ منافع ملی و مصالح عالیه کشور صادر و با برشمردن تأکیدات و الزامات ۹ گانه در اجرای برجام، مصوبه جلسه ۶۳۴ مورخ ۹۴/۵/۱۹ شورای عالی امنیت ملی را با رعایت این موارد و الزامات تأیید کردند. متن نامه رهبر معظم انقلاب اسلامی به این شرح است:

بسم‌الله الرحمن الرحیم
جناب آقای روحانی
رئیس‌جمهور اسلامی ایران و رئیس شورای عالی امنیت ملی دامت توفیقاته
با سلام و تحیت،
اکنون که موافقتنامه‌ موسوم به برجام پس از بررسی‌های دقیق و مسئولانه در مجلس شورای اسلامی؛ کمیسیون ویژه و دیگر کمیسیون‌ها و نیز در شورای عالی امنیت ملی سرانجام از مجاری قانونی عبور کرده و در انتظار اعلام نظر اینجانب است، لازم می‌دانم نکاتی را یادآور شوم تا جنابعالی و دیگر دست‌اندرکاران مستقیم و غیرمستقیم آن، فرصت‌های کافی برای رعایت و حفظ منافع ملی و مصالح عالیه‌ کشور در اختیار داشته باشید.
۱ ـ پیش از هر چیز لازم می‌دانم از همه‌ دست‌اندرکاران این فرآیند پرچالش، در همه‌ دوره‌ها از جمله: هیئت مذاکره‌کننده‌ اخیر که در توضیح نقاط مثبت و در اصل تثبیت آن نقاط همه‌ سعی ممکن خود را به کار بردند، و نیز از منتقدانی که با ریزبینی قابل تحسین، نقاط ضعف آن را به همه‌ ما یادآور شدند و مخصوصاً از رئیس و اعضاء کمیسیون ویژه‌ مجلس و نیز از اعضای عالی مقام شورای عالی امنیت ملی که با درج ملاحظات مهم خود برخی از نقاط خلأ را پوشش دادند، و سرانجام از رئیس و نمایندگان مجلس شورای اسلامی که با تصویب طرحی محتاطانه، راه درست اجرا را به دولت ارائه کردند، و نیز از رسانه‌ ملی و نویسندگان مطبوعات کشور که با همه‌ اختلاف نظرها در مجموع، تصویر کاملی از این موافقتنامه در برابر افکار عمومی نهادند، قدردانی خود را اعلام دارم. این مجموعه‌ پرحجم کار و تلاش و فکر در مسئله‌ای که گمان می‌رود از جمله‌ مسائل به یاد ماندنی و عبرت‌آموز جمهوری اسلامی باشد، درخور تقدیر و مایه‌ خرسندی است. به همین دلیل با اطمینان می‌توان گفت که پاداش الهی برای این نقش آفرینی‌های مسئولانه، مشتمل بر نصرت و رحمت و هدایت ذات حضرت حق خواهد بود ان‌شاءالله، زیرا وعده‌ نصرت الهی در برابر نصرت دین او تخلف ناپذیر است.
۲ ـ جنابعالی با سابقه‌ چند دهه حضور در متن مسائل جمهوری اسلامی طبعاً دانسته‌اید که دولت ایالت امریکا در قضیه‌ هسته‌ای و نه در هیچ مسئله‌ دیگری، در برابر ایران رویکردی جز خصومت و اخلال در پیش نگرفته است و در آینده هم بعید است جز این روش عمل کند. اظهارات رئیس‌جمهور آمریکا در دو نامه به این جانب مبنی بر اینکه قصد براندازی جمهوری اسلامی را ندارد، خیلی زود با طرفداریش از فتنه‌های داخلی و کمک مالی به معارضان جمهوری اسلامی، خلاف واقع از آب درآمد و تهدیدهای صریح وی به حمله نظامی ـ و حتی هسته‌ای که می‌تواند به کیفر خواست مبسوطی علیه وی در دادگاه‌های بین‌المللی منتهی شود ـ پرده از نیت واقعی سران آمریکا برداشت. صاحبنظران سیاسی عالم و افکار عمومی بسیاری از ملت‌ها به وضوح تشخیص می‌دهند که عامل این خصومت تمام‌نشدنی، ماهیت و هویت جمهوری اسلامی ایران است که برخاسته از انقلاب اسلامی است. ایستادگی بر مواضع بر حق اسلامی در مخالفت با نظام سلطه و استکبار، ایستادگی در برابر زیاده‌طلبی و دست‌اندازی به ملت‌های ضعیف، افشای حمایت آمریکا از دیکتاتوری‌های قرون وسطایی و سرکوب ملت‌های مستقل، دفاع بی‌وقفه از ملت فلسطین و گروه‌های مقاومت میهنی، فریاد منطقی و دنیاپسند بر سر رژیم غاصب صهیونیست، قلم‌های عمده‌ای را تشکیل می‌دهند که دشمنی رژیم ایالات متحده آمریکا را بر ضد جمهوری اسلامی، برای آنان اجتناب‌ناپذیرکرده است. و این دشمنی تا هنگامی که جمهوری اسلامی با قدرت درونی و پایدار خود، آنان را مأیوس کند ادامه خواهد داشت.
چگونگی رفتار و گفتار دولت آمریکا در مسئله‌ هسته‌ای و مذاکرات طولانی و ملال‌آور آن، نشان داد که این نیز یکی از حلقه‌های زنجیره‌ دشمنی عنادآمیز آنان با جمهوری اسلامی است. فریبکاری آنان در دوگانگی میان اظهارات اولیه‌ آنان که با نیت قبول مذاکره‌ مستقیم از سوی ایران انجام می‌شد، با نقض عهدهای مکرّر آنان در طول مذاکرات دوساله و همراهی آنان با خواسته‌های رژیم صهیونیستی و دیپلماسی زورگویانه‌ آنان در رابطه با دولت‌ها و مؤسسات اروپایی دخیل در مذاکرات، همه نشان‌دهنده‌ آن است که ورود فریبکارانه‌ آمریکا در مذاکرات هسته‌ای، نه با نیت حل و فصل عادلانه، که با غرض پیشبرد هدف‌های خصمانه‌ خود درباره‌ جمهوری اسلامی صورت گرفته است.
بی‌شک حفظ هوشیاری نسبت به نیّات خصمانه دولت آمریکا و ایستادگی‌هایی که بر اثر آن در طول مسیر مذاکرات از سوی مسئولان جمهوری اسلامی به کار رفت، توانست در موارد متعدّدی از ورود زیان‌های سنگین جلوگیری کند.
با این حال محصول مذاکرات که در قالب برجام شکل گرفته است دچار نقاط ابهام و ضعف‌های ساختاری و موارد متعددی است که در صورت فقدان مراقبت دقیق و لحظه به لحظه،‌ می‌تواند به خسارت‌های بزرگی برای حال و آینده‌ کشور منتهی شود.
۳ـ بندهای نه‌گانه قانون اخیر مجلس و ملاحظات ده‌گانه‌ ذیل مصوبه‌ شورای عالی امنیت ملی، حاوی نکات مفید و مؤثر است که باید رعایت شود، با این حال برخی نکات لازم دیگر نیز هست که همراه با تأکید بر تعدادی از آنچه در آن دو سند آمده است،‌ اعلام می‌گردد.
اولاً: از آنجا که پذیرش مذاکرات از سوی ایران اساساً با هدف لغو تحریم‌های ظالمانه اقتصادی و مالی صورت گرفته است و اجرایی شدن آن در برجام به بعد از اقدام‌های ایران موکول گردیده، لازم است تضمین‌های قوی و کافی برای جلوگیری از تخلف طرف‌های مقابل، تدارک شود، که از جمله‌ آن اعلام کتبی رئیس‌جمهور آمریکــا و اتحادیه‌ اروپا مبنی بر لغو تحریم‌ها است. در اعلام اتحادیه‌ اروپا و رئیس‌جمهور آمریکا باید تصریح شود که این تحریم‌ها به‌کلی برداشته شده است. هرگونه اظهاری مبنی بر این‌که ساختار تحریم‌ها باقی خواهد ماند، به منزله‌ نقض برجام است.
ثانیاً: در سراسر دوره‌ ۸ ساله وضع هرگونه تحریم در هر سطح و به هر بهانه‌ای (از جمله بهانه‌های تکراری و خودساخته‌ تروریسم و حقوق بشر) توسط هر یک از کشورهای طرف مذاکرات، نقض برجام محسوب خواهد شد و دولت موظف است طبق بند ۳ مصوبه‌ مجلس، اقدام‌های لازم را انجام دهد و فعالیت‌های برجام را متوقف کند.
ثالثاً: اقدامات مربوط به آنچه در دو بند بعدی آمده است، تنها هنگامی آغاز خواهد شد که آژانس پایان پرونده‌ موضوعات حال و گذشته (pmd) را اعلام نماید.
رابعاً: اقدام در مورد نوسازی کارخانه‌ اراک با حفظ هویت سنگین آن، تنها در صورتی آغاز خواهد شد که قرارداد قطعی و مطمئن درباره‌ طرح جایگزین و تضمین کافی برای اجرای آن منعقد شده باشد.
خامساً: معامله‌ اورانیوم غنی‌ شده‌ موجود در برابر کیک زرد با دولت خارجی در صورتی آغاز خواهد شد که قرارداد مطمئن در این‌‌باره همراه با تضمین کافی منعقد شده باشد. معامله و تبادل مزبور باید به‌ تدریج و در دفعات متعدد باشد.
سادساً: مطابق مصوبه‌ مجلس،‌ طرح و تمهیدات لازم برای توسعه‌ میان‌مدت صنعت انرژی اتمی که شامل روش پیشرفت در مقاطع مختلف از هم‌اکنون تا ۱۵ سال و منتهی به ۱۹۰هزار سو است،‌ تهیه و با دقت در شورای عالی امنیت ملی بررسی شود. این طرح باید هرگونه نگرانی ناشی از برخی مطالب در ضمائم برجام را برطرف کند.
سابعاً: سازمان انرژی اتمی، ‌تحقیق و توسعه در ابعاد مختلف را در مقام اجرا به‌گونه‌ای ساماندهی کند که در پایان دوره ۸ ساله هیچ کمبود فناوری برای ایجاد غنی‌سازی مورد قبول در برجام وجود نداشته باشد.
ثامناً: توجه شود که موارد ابهام سند برجام، ‌تفسیر طرف مقابل مورد قبول نیست و مرجع، متن مذاکرات است.
تاسعاً: وجود پیچیدگی‌ها و ابهام‌ها در متن برجام و نیز گمان نقض عهد و تخلفات و فریبکاری در طرف مقابل بویژه آمریکا، ایجاب می‌کند که یک هیئت قوی و آگاه و هوشمند برای رصد پیشرفت کارها و انجام تعهدات طرف مقابل و تحقق آنچه در بالا بدان تصریح شده است،‌ تشکیل شود. ترکیب و وظائف این هیئت باید در شورای عالی امنیت ملی تعیین و تصویب شود.
با توجه به آنچه ذکر شد، مصوبه‌ جلسه ۶۳۴ مورخ ۹۴/۵/۱۹ شورای عالی امنیت ملی با رعایت موارد یاد شده تأیید می‌شود.
در خاتمه همان‌طور که در جلسات متعدد به آن جناب و دیگر مسئولان دولتی یادآور شده و در جلسات عمومی به مردم عزیزمان گوشزد کرده‌ام، رفع تحریم‌ها هر چند از باب رفع ظلم و احقاق حقوق ملت ایران کار لازمی است، لیکن گشایش اقتصادی و بهبود معیشت و رفع معضلات کنونی جز با جدی گرفتن و پیگیری همه‌‌جانبـه‌ اقتصاد مقـاومتی میسر نخـواهد شـد. امیـد است که مراقبت شود که این مقصود با جدیت تمام دنبــال شود و بخصوص به تقویت تولید ملی توجه ویژه صورت گیرد و نیز مراقبت فرمائید که وضعیت پس از برداشته شدن تحریم‌ها، به واردات بی‌رویه نینجامد، و بخصوص از وارد کردن هرگونه مواد مصرفی از امریکا جداً پرهیز شود.
توفیقات جنابعالی و دیگر دست‌اندرکاران را از خداوند متعال مسئلت می‌نمایم.

سیّدعلی خامنه‌ای

۲۹ مهرماه۹۴

نوشته شده در تاریخ شنبه 2 آبان 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

نمایندگان غیرت ایرانی را برای چند صباحی بیشتر نمایندگی کردن صلاخی کردند

در هفته ای که گذشت سرانجام برجام به سرانجام خود رسید. چه عجله ای داشتند نمایندگان مردم برای همسفره شدن با کدخدا ! گزارش کمیسیون ویژه برجام کنار گذاشته شد ! کمیسون امنیت ملی یک توافق چند ساله را در عرض یک ساعت جمع بندی کرد، رئیس مجلس  و نائیب رئیس آن یک میان پرده بازی کردند ،پیشنهادات نمایندگان مجال طرح شدن نیافت ،و سر انجام صبح چهارشنبه در کمال ناباوری مردم مجلس ایران برجام را تصویب کرد و در کمال نا باوری نیز  شورای نگهبان نیز با همان عجله و سرعت آن را تصویب کرد  تا مهر تاییدی بر اجرای آن بخورد. سرعت تصویب این قانون مهم در مجلس و شتاب عجیبی که شورای نگهبان به خرج داد مردم را در حیرتی عجیب فرو برد که واقعاً چه واقعیاتی می‌تواند علل چنین رویدادی درکشور باشد؟

آیا هشدارهای رهبری در خصوص خطوط قرمز نظام رعایت شده است؟
نتیجه یازده سال کشمکش ایران با ۶ قدرت جهانی سرانجام رقم خورد. اینکه آیا ایران توانست از این کشمکش موفق بیرون بیاید باید در قضاوت آیندگان جستجو شود. اینکه چگونه شد ۶ کشوری که خود هر یک به تنهایی سال‌ها و برخی قرن‌ها کل جهان را روی انگشتان دست چرخانده و اداره کرده‌اند یک باره متحد شدند و در سر یک میز نشستند و در دیگر سو ایرانی که در صده های اخیر هر چه با هر یک از این کشورها به تنهایی مذاکره و قرار داد بسته بود سرش بی کلاه مانده بود،وحالا توانست این 6 کشور را اداره کند و مذاکره کنندگانش  توانستند پیروز از مذاکره خارج شوند ؟و ایران موفق شده باشد منافع خود را حفظ کند؟ آیا دلیلی وجود دارد که آینده هم مثل گذشته نباشد؟

خطوط قرمز جمهوری اسلامی ایران

اولین خط قرمز عدم پذیرش محدودیهای بلند مدت و مغایرات بندهای توافق با آن:

27. ایران به مدت 10 سال ظرفیت غنی سازی خود را در حد 5060 ماشین سانتریفیوژ IR-1 و در 30 زنجیره با چیدمان فعلی در واحد های در حال تولید سایت نطنز (FEP)حفظ خواهد کرد.

28.  ایران سطح غنی سازی خود را به مدت 15 سال در حد 3.67 درصد حفظ خواهد کرد.

31. ایران به مدت 15 سال، ماشین سانتریفیوژ و یا زیرساختهای مربوط به غنی سازی، چه برای تحقیق و توسعۀ غنی سازی اورانیوم و یا جدا سازی ایزوتوپ های پایدار را تنها در مکانهایی نصب خواهد کرد که در این برجام مشخص شده است.

32. ایران تحقیق و توسعۀ غنی سازی خود را به گونه­ ای که برای جمع آوری اورانیوم غنی شده نباشد، ادامه خواهد داد. ایران به مدت 10 سال و براساس برنامۀ تحقیق و توسعۀ خود، تست ماشینهای سانتریفیوژ با استفاده از اورانیوم فقط شاملIR-4,IR-5,IR-6,IR-8 می شود. تست مکانیکی بر روی تادو ماشین از هر نوع، فقط بر رویIR-2m, IR-4,IR-5,IR-6,IR-6s,IR-7,IR-8 خواهد بود. ایران ماشینها را، با یا بدون استفاده از اورانیوم،خواهد ساخت یا تست می نماید که در این برجام آمده باشد.

30. برای منظور این ضمیمه، آژانس بر اساس روال موجود، قبل از خروج ماشین های سانتریفیوژ از سالن زنجیره، خراب بودن آنها را تایید می کند.

35.  ایران به مدت 10 سال به انجام آزمایشات بر روی تک ماشین سانتریفیوژ IR-4 و زنجیرۀ 10 ماشین آن ادامه خواهد داد.

36.  ایران به مدت 10 سال به انجام آزمایشات بر روی تک ماشین سانتریفیوژ IR-5 ادامه خواهد داد.

 39. ایران به مدت 10 سال براساس رویه موجود، جریان گاز محصول و پسماند حاصل از زنجیره های IR6 و  IR8 را با استفاده از لوله های جوش کاری شده،که به تایید آژانس برسد، مخلوط می­کند به گونه­ ای که امکان برداشت محصول اورانیوم غنی شده و رقیق شده را میسر نسازد.

45. به مدت 15 سال، ایران در فردو، فعالیتهای غنی سازی اورانیوم و تحقیق و توسعه مربوط به غنی سازی اورانیوم نخواهد داشت و هیچ گونه مواد هسته ای نگهداری نخواهد کرد.

46.  ایران به مدت 15 سال تا 1044 عدد ماشین سانتریفیوژ IR-1 در یکی از سالن های فردو نگهداری خواهد کرد

56. ایران به مدت 15 سال ذخیره اورانیوم غنی شده خود را تا حد 300 کیلوگرم گاز UF6 (یا معادل آن در ترکیبهای شیمیایی دیگر) با غنای تا 67/3 درصد نگاه خواهد داشت.

دومین خط قرمز ادامه کار تحقیق و توسعه و ساخت وساز در زمان محدودیت و مغایرت بندهای توافق:

32. ایران تحقیق و توسعۀ غنی سازی خود را به گونه­ ای که برای جمع آوری اورانیوم غنی شده نباشد، ادامه خواهد داد. ایران به مدت 10 سال و براساس برنامۀ تحقیق و توسعۀ خود، تست ماشینهای سانتریفیوژ با استفاده از اورانیوم فقط شاملIR-4,IR-5,IR-6,IR-8 می شود. تست مکانیکی بر روی تادو ماشین از هر نوع، فقط بر رویIR-2m, IR-4,IR-5,IR-6,IR-6s,IR-7,IR-8 خواهد بود. ایران ماشینها را، با یا بدون استفاده از اورانیوم،خواهد ساخت یا تست می نماید که در این برجام آمده باشد.

33. طبق برنامه خود، ایران به منظور تکمیل تحقیقات خود بر روی ماشین سانتریفیوژ IR-2m با استفاده از زنجیرۀ 164 ماشین در تاسیسات پایلوت نطنز، را تا تاریخ 30 نوامبر 2015 و یا تا روز شروع اجرای برجام، هر کدام دیرتر باشد، ادامه خواهد داد وسپس ماشینهای سانتریفیوژ را از پایلوت نطنز خارج و در سالن B تحت نظارت پیوسته آژانس قرار خواهد داد.

34. طبق برنامه خود، ایران به منظور تکمیل تحقیقات خود بر روی ماشین سانتریفیوژ IR-4 با استفاده از زنجیرۀ 164 ماشین در تاسیسات پایلوت نطنز، را تا تاریخ 30 نوامبر 2015 و یا تا روز شروع اجرای برجام، هر کدام دیرتر باشد، ادامه خواهد داد وسپس ماشینهای سانتریفیوژ را از پایلوت نطنز خارج و در سالن B تحت نظارت پیوسته آژانس قرار خواهد داد.

35.  ایران به مدت 10 سال به انجام آزمایشات بر روی تک ماشین سانتریفیوژ IR-4 و زنجیرۀ 10 ماشین آن ادامه خواهد داد.

36.  ایران به مدت 10 سال به انجام آزمایشات بر روی تک ماشین سانتریفیوژ IR-5 ادامه خواهد داد.

37. ایران به انجام آزمایشات بر روی تک ماشینهای سانتریفیوژ IR-6 و زنجیرهای میانی آن ادامه خواهد داد و از 5/1 سال مانده به سال دهم،آزمایشات بر روی زنجیرۀ 30 ماشین را شروع خواهد کرد. ایران این آزمایشات را از تک ماشین و زنجیره های کوچک به زنجیره میانی با یک روال منظم جلو خواهد برد.

38. ایران، همزمان با شروع برجام، به انجام آزمایشات بر روی تک ماشینهای سانتریفیوژ IR-8 و زنجیرهای میانی آن ادامه خواهد داد و از 5/1 سال مانده به سال دهم، آزمایشات بر روی زنجیرۀ 30 ماشین را شروع خواهد کرد. ایران این آزمایشات را از تک ماشین به زنجیره های کوچکو سپس به زنجیره میانی با یک روال منظم جلو خواهد برد.

39. ایران به مدت 10 سال براساس رویه موجود، جریان گاز محصول و پسماند حاصل از زنجیره های IR6 و  IR8 را با استفاده از لوله های جوش کاری شده،که به تایید آژانس برسد، مخلوط می­کند به گونه­ ای که امکان برداشت محصول اورانیوم غنی شده و رقیق شده را میسر نسازد.

40. به مدت [15/13] سال ایران تمام تستهای خود با اورانیوم را بر روی ماشینهای سانتریفیوژ را فقط در پایلوت نطنز انجام خواهد داد. ایران تمام آزمایشات مکانیکی بر روی ماشین های سانتریفیوژ خود را فقط در پایلوت نطنز و مرکز تحقیقات تهرانانجام خواهد داد.

41. بمنظور منطبق سازی پایلوت نطنز با برنامه غنی سازی و تحقیق و توسعه غنی سازی، ایران تمام ماشینهای سانترفیوژ به جز آنهایی که در آزمایشات گفته شده در بندهای فوق مورد نیاز هستند و نیز به جز ماشینهای سانتریفیوژIR-1در سکویشماره 1 این موسسه آنطوری که در ذیل توضیح داده می شود، را از آنجا خارج می کند. برای زنجیره کاملIR-1 (سکوی شماره 6)، ایران زیرساختهای مربوطه را با خارج کردن لوله های انتقال گاز UF6شامل خطوط فرعی، شیر آلات، فشارسنج­ها در سطح زنجیره و مبدل های فرکانس اصلاح می­کند. ماشینهای سانتریفیوژIR-1  در سکوی شماره 1 حفظ شده ولی به گونه ­ای که توسط آژانس صحه گذاری شود، از طریق در آوردن روتور از داخل آنها و تزریق رزین اپوکسی داخل لوله های فرعی، لوله های خوراک دهی و محصول و پسماند و خارج کردن سیستم های کنترل و الکتریکی برای تاسیسات برق، خلا و آب خنک کننده، غیر قابل کار می شوند. فضای تحقیقاتی در سکوی شماره 6، تا زمانی که ایران برای برای استفاده در برنامه تحقیق و توسعه خود نیاز داشته باشد، خالی می­ماند.

42. منطبق با فعالیت های منعکس شده در برنامه غنی سازی و تحقیق و توسعه غنی ­سازی ، ایران تمام زیر ساختهای زنجیره ­ها برای تست تک ماشین و زنجیره های کوچک و میانی در دو سکوی شماره 2 و3را حفظ خواهد کرد و زیر ساخت دو سکوی دیگر (شماره 4 و 5) را شبیه آنچه در خطوط 2و3 هستند منطبق خواهد کرد تا بتوان در آن ها فعالیتهای مشخص شده در برجام را انجام داد. این منطبق سازی شامل اصلاح تمام لوله­ های UF6 (شامل جمع ­آوری تمام لوله های فرعی) و ابزار دقیق مرتبط با آن به گون ه­ای که با استفاده از ماشین های منفرد و زنجیره­ های کوچک و میانی به جای تست زنجیره کامل، مطابقت داشته باشد.

43. مطابق با برنامه خود و بهترین رویه ­های بنا شده بین ­المللی، ایران تمایل دارد که تحقیق و توسعه روی سانتریفیوژهای نسل جدید را از طریق مدلسازی کامپیوتری و شبیه­ سازی از جمله در دانشگاهها، ادامه دهد. در دوره 10 ساله، برای هر پروژه­ای که به مرحله نمونه ­سازی برای تست مکانیکی رسید، ارایه کامل و تصویب کمیسیون مشترک لازم است.

 خطوط قرمز سوم و چها رم و پنجم و مغایرت بندهای توافق وین:

34. ایران و گروه 5+1 تعهدات خود وفق برجام را بر اساس توالی مشخص شده در پیوست 5 اجرا خواهند کرد. نقاط عمده برای اجرا به شرح زیر می باشد:

الف. روز نهایی شدن، تاریخی است که در آن مذاکرات این برجام میان گروه 5+1 و ایران جمع‏ بندی شده، و بی درنگ به دنبال آن، قطعنامه ‏یی که این برجام را تایید می نماید به شورای امنیت سازمان ملل برای تصویب بدون تاخیر تسلیم خواهد شد.

ب. روز توافق، نود روز پس از تایید این برجام توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد، یا تاریخ مقدمی که با رضایت متقابل اعضای برجام تعیین شود خواهد بود که در آن، این برجام و تعهدات مندرج این برجام از تاثیر برخوردار خواهند شد. از این روز، اعضاء برجام آغاز به فراهم آوردن ترتیبات و تمهیدات لازم برای اجرای تعهدات خود وفق برجام خواهند نمود.

ج. روز اجرا، زمانی است که در آن، همزمان با گزارش آژانس مبنی بر راستی آزمایی اجرای تدابیر مرتبط با هسته ای ایران به نحو مندرج در بخش های 14.1 تا 14.12 پیوست 5، اتحادیه اروپایی و ایالات متحده به ترتیب اقدامات مشروحه در بخشهای 15 و 16 پیوست 5 را انجام داده و منطبق با قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل، اقدامات شرح داده شده در بخش 17 پیوست 5 در سطح سازمان ملل متحد انجام می شود.که روز اجراء زمانی در نظر گرفته شده است که ایران کلیه اقدامات را انجام داده باشد که براسای بخشهای 15.1 تا 15.12 بعضی از اقدامات 15 سال طول خواهد کشید. به برنامه اجرائی زیر دقت کنید!

 برنامه اجرایی

34. ایران و گروه 5+1 تعهدات خود وفق برجام را بر اساس توالی مشخص شده در پیوست 5 اجرا خواهند کرد. نقاط عمده برای اجرا به شرح زیر می باشد:

الف. روز نهایی شدن، تاریخی است که در آن مذاکرات این برجام میان گروه 5+1 و ایران جمع‏ بندی شده، و بی درنگ به دنبال آن، قطعنامه ‏یی که این برجام را تایید می نماید به شورای امنیت سازمان ملل برای تصویب بدون تاخیر تسلیم خواهد شد.

ب. روز توافق، نود روز پس از تایید این برجام توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد، یا تاریخ مقدمی که با رضایت متقابل اعضای برجام تعیین شود خواهد بود که در آن، این برجام و تعهدات مندرج این برجام از تاثیر برخوردار خواهند شد. از این روز، اعضاء برجام آغاز به فراهم آوردن ترتیبات و تمهیدات لازم برای اجرای تعهدات خود وفق برجام خواهند نمود.

ج. روز اجرا، زمانی است که در آن، همزمان با گزارش آژانس مبنی بر راستی آزمایی اجرای تدابیر مرتبط با هسته ای ایران به نحو مندرج در بخش های 14.1 تا 14.12 پیوست 5، اتحادیه اروپایی و ایالات متحده به ترتیب اقدامات مشروحه در بخشهای 15 و 16 پیوست 5 را انجام داده و منطبق با قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل، اقدامات شرح داده شده در بخش 17 پیوست 5 در سطح سازمان ملل متحد انجام می شود.

د. روز انتقالی، هشت سال پس از روز توافق خواهد بود، یا تاریخی که مدیرکل آژانس گزارشی ارائه نماید دال بر اینکه آژانس به نتیجه گیری گسترده تر خود مبنی بر اینکه تمام مواد هسته ای در ایران در فعالیت های صلح آمیز باقی می ماند، هرکدام زودتر باشد. در آن روز، اتحادیه اروپایی و ایالات متحده به ترتیب اقدامات مشروحه در بخشهای 20 و 21 پیوست 5 را انجام داده، و منطبق با قطعنامه شورای امنیت، اقدامات شرح داده شده در بخش 22 پیوست 5 در سطح سازمان ملل متحد صورت خواهد پذیرفت و ایران، منطبق با اختیارات قانونی رییس جمهور و مجلس، تصویب پروتکل الحاقی را پیگیری خواهد نمود.

ه. روز خاتمه قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد، روزی است که در آن، قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد که این برجام را تایید می نماید، منطبق با شرایط خود خاتمه می یابد، که این روز ده سال از زمان روز توافق خواهد بود، مشروط به اینکه مفاد قطعنامه های قبلی بازگردانده نشده باشد. در آن روز، اتحادیه اروپایی اقدامات شرح داده شده در بخش 25 پیوست 5 را به انجام می رساند.

35. توالی و نقاط عمده درج شده در بالا و در پیوست 5، فارغ از مدت ذکر شده در این برجام برای تعهدات برجام می باشد.  

پیوست شماره 5- برنامه اجرا[1]

1. این پیوست توالی اقدامات مشخص شده در پیوست های شماره یک و دو برجام را تشریح می نماید.

 الف) روز نهایی شدن

2. متعاقب جمع بندی مذاکرات این برجام، گروه 1+5 (چین، فرانسه، آلمان، فدراسیون روسیه، انگلیس و ایالات متحده، با نماینده عالی اتحادیه اروپایی در امور خارجی و سیاست امنیتی) و ایران این برجام را تائید خواهند نمود.

3. بلافاصله بعد از جمع بندی مذاکرات این برجام، قطعنامه پیشنهادی شورای امنیت سازمان ملل متحد که در بخش 17 این پیوست بدان اشاره شده است، جهت تصویب بدون تاخیر، تسلیم شورای امنیت سازمان ملل متحد خواهد شد.

4. اتحادیه اروپایی بلافاصله از طریق یک جمع بندی شورای وزیران اتحادیه اروپایی، قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد که در بالا به آن اشاره شد، را تائید خواهد کرد.

5. ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی، ایجاد ترتیبات لازم برای اجرای کلیه تدابیر شفافیت ساز پیش بینی شده در این برجام را آغاز خواهند نمود، به نحوی که این ترتیبات به منظور اجرا در «روز اجرا»، کامل مستقر و آماده باشد.

ب- روز تصویب

6. «روز تصویب»، 90 روز پس از تائید این برجام از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد از طریق قطعنامه ای که در بالا بدان اشاره شد یا در تاریخی زودتر از آن از طریق موافقت متقابل همه مشارکت کنندگان برجام خواهد بود و در این تاریخ این برجام واجد اثر خواهد شد.

7. از «روز تصویب» مشارکت کنندگان برجام ترتیبات و تمهیدات لازم، از جمله تمهدیدات حقوقی و اداری، برای اجرای تعهدات شان طبق برجام اتخاذ خواهند کرد.

8. ایران رسما به آژانس اطلاع خواهد داد که از «روز اجرا»، ایران پروتکل الحاقی را به صورت موقت، تا زمان تصویب آن توسط مجلس (پارلمان) اجرا خواهد نمود و کد اصلاحی 3.1 را به طور کامل اجرا خواهد کرد.

9. ایران مفاد بند 66 از بخش (م) پیوست شماره 1 راجع به (موضوعات مورد نگرانی گذشته و حال) را اجرا خواهد کرد.

10. اتحادیه اروپایی و دولت های عضو آن یک آئین نامه اجرایی، که از «روز اجرا» واجد اثر می شود، را تصویب خواهد کرد که به موجب آن کلیه مفاد آئین نامه اجرایی اتحادیه اروپایی که کلیه تحریم های مالی و اقتصادی مرتبط هسته ای اتحادیه اروپایی به شرح مندرج در بخش 16.1 این پیوست را اجرایی کرده است، همزمان با اجرای تعهدات مرتبط هسته ای از سوی ایران به نحو راستی آزمایی شده توسط آژانس، لغو خواهد کرد.

11.  ایالات متحده آمریکا، وفق اختیارات ریاست جمهوری، اقدام به صدور دستورهای توقف که از «روز اجرا» واجد اثر می شود، خواهد نمود که موجبات توقف اعمال تحریم های مرتبط هسته ای مبتنی بر قوانین موضوعه به نحو مصرح در بخش های 17.1 تا 17.2 این پیوست را فراهم خواهد کرد. رئیس جمهور آمریکا همچنین دستورات لازم جهت اتخاذ تدابیر مقتضی دیگر برای توقف اعمال تحریم ها به شرح مصرح در بخش های 17.1 تا 17.4 این پیوست، از جمله لغو فرامین اجرایی مذکور در بخش 16.4، و صدور مجوز فعالیت های مصرح در بخش 17.5، را صادر خواهد کرد. 

12.  کشورهای مشارکت کننده از گروه 1+5 و ایران اقدام به شروع بررسی ها راجع به یک سند رسمی که تا قبل از  «روز اجرا» تکمیل خواهد شد، می نمایند که در آن تعهد محکم مشارکت کنندگان گروه 1+5 در طرح مدرن سازی نیروگاه آب سنگین اراک مورد تصریح قرار گرفته و مسئولیت هایی که مشارکت کنندگان گروه 1+5 بر عهده خواهند گرفت، تعریف می شود.

13.  اتحادیه اروپایی، دولت های عضو آن و ایالات متحده آمریکا به نحو مقتضی مشورت با ایران راجع به تدوین دستورالعمل ها و بیانیه های مرتبط با جزئیات تحریم ها و اقدامات محدود کننده ای که قرار است طبق این برجام لغو شوند را شروع خواهند کرد.

ج- روز اجرا

14.  «روز اجرا» متعاقب اجرای اقدامات مرتبط هسته ای ایران مندرج در بند 15 زیر و به نحو راستی آزمایی شده توسط آژانس و همزمان با اتخاذ اقدامات مندرج در بندهای 16 و 17 زیر توسط گروه 1+5 و وقوع اقدامات مندرج در بند 18 زیر در سطح سازمان ملل متحد طبق قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد خواهد بود.

15. ایران اقدامات مرتبط هسته ای مصرح در پیوست شماره 1 را اجرا خواهد کرد:

15.1. بندهای 3 و 10 از بخش (ب) راجع به "رآکتور تحقیقاتی آب سنگین اراک"؛

15.2. بندهای 14 و 15 از بخش (ج) راجع به "کارخانه تولید آب سنگین"؛

15.3. بندهای 17، 28، 29 و 29.1 از بخش (و) راجع به "ظرفیت غنی سازی"؛

15.4. بندهای 32، 33، 34، 35، 36، 37، 38، 39، 40، 41 و 42 از بخش (ز) راجع به "تحقیق و توسعه سانتریفیوژها"؛

15.5. بندهای 45، 46، 46.1، 46.2، 47.1، 48.1 از بخش (ح) "کارخانه غنی سازی سوخت فردو"؛

15.6. بندهای 52، 54، و 55 بخش (ط) راجع به "سایر جنبه های غنی سازی"؛

15.7. بندهای 57 و 58 بخش (ی) راجع به "ذخایر اورانیوم و سوخت"؛

15.8. بند 62 از بخش (ک) راجع به "ساخت سانتریفیوژ"؛

15.9. تکمیل مدالیته ها و ترتیبات خاص مربوط به هر تاسیسات که به آژانس بین المللی انرژی اتمی اجازه می دهد اقدامات شفافیت ساز پیش بینی شده در پیوست شماره 1 را اجرا نماید؛

15.10. بندهای 64 و 65 از بخش (ل) راجع به "پروتکل الحاقی و کد اصلاحی 3.1"؛

15.11. بندهای 80.1 و 80.2 از بخش (ر) راجع به "شفافیت در خصوص ساخت قطعات سانتریفیوژ"؛ و

15.12. ظرف یک سال از «روز اجرا»، ایران اقدامات مصرح در بندهای 47.2 و 48.2 از بخش (ح) راجع به "کارخانه غنی سازی سوخت فردو" را کامل خواهد کرد.

16. اتحادیه اروپایی:

16.1. مفاد آیین نامه اجرایی شماره 2012/267 را لغو و مفاد متناظر در تصمیم شماره 413/2010 شورای اتحادیه اروپایی را تعلیق خواهد نمود، به نحو مصرح در بخش های 1.1.1 تا 1.1.3؛ 1.1.5 تا 1.1.8؛ 1.2.1 تا 1.2.5؛ 1.3.1 تا 1.3.2 پیوست شماره دو (تا جاییکه به مواد 16 و 17 تصمیم شماره 413/2010 مرتبط می شود) و به نحو مصرح در بخش های 1.3.3، 1.4.1 و 1.4.2 و 1.10.1.2 پیوست شماره دو (تا جاییکه به مواد 39، 43، (الف)43 آیین نامه اجرایی شماره 2012/267 مربوط  می شود). دولت های عضو اتحادیه اروپایی در صورت لزوم اقدام به خاتمه یا اصلاح قوانین ملی اجرا کننده تصمیم و آیین نامه اجرایی فوق الذکر خواهند نمود.

16.2. اقدام به اصلاح مفاد آیین نامه اجرایی شماره 2012/267 اتحادیه اروپایی و مفاد متناظر در تصمیم شماره 413/2010 شورای اتحادیه اروپایی که در بخش های 1.6.1 تا 1.7.2 پیوست شماره دو تصریح شده است را در رابطه با فعالیت های منطبق با این برجام خواهد کرد.

16.3. اقدام به حذف نام افراد و موجودیت های مشخص شده در الحاقیه شماره 1 پیوست شماره دو این برجام از ضمیمه های شماره 8 و 9 آیین نامه اجرایی شماره 2012/267 اتحادیه اروپایی خواهد کرد. اقدام به تعلیق مفاد تصمیم شماره 413/2010 شورای اتحادیه اروپایی، به شرح مصرح در بخش 1.9.1 پیوست شماره دو در ارتباط با افراد و موجودیت های مندرج در الحاقیه شماره 1 پیوست شماره دو خواهد نمود.

16.4. به منظور اجرایی کردن مفاد ذیربط قطعنامه شورای امنیت که در بالا به آن اشاره شد، اقدام به اصلاح مفاد آیین نامه اجرایی شماره 2012/267 اتحادیه اروپایی و تصمیم شماره 413/2010 شورای اتحادیه اروپایی، به شرح مصرح در بخش های 1.5.1 و 1.5.2 پیوست شماره دو خواهد نمود.

 17.ایالات متحده آمریکا:[2]

17.1. اقدام به متوقف نمودن اعمال تحریم های اشاره شده در بخش های 4.1 تا 4.5 و 4.7 پیوست شماره دو، به استثنای بخش (الف)211 قانون کاهش تهدید ایران و حقوق بشر سوریه (TRA) 2012؛

17.2. اقدام به متوقف کردن اعمال تحریم های اشاره شده در بخش 4.6 پیوست شماره دو، در رابطه با فعالیت های منطبق با این برجام شامل معامله با افراد و موجودیت های مندرج در الحاقیه شماره 3 این برجام خواهد نمود؛

17.3. اقدام به حذف نام افراد و موجودیت های مشخص شده در الحاقیه شماره سه پیوست شماره دو از فهرست اتباع تعیین شده و لیست اشخاصی که دارایی آنها مشمول انسداد است (SDN list)، لیست دورزنندگان تحریم (FSE List) و/یا از لیست غیر SDN مربوط به "قانون تحریم های ایران"، به شرح مندرج در بخش 4.8.1 پیوست شماره دو خواهد کرد؛ و

17.4. اقدام به صدور مجوز فعالیت های مندرج در بخش 5 پیوست شماره دو خواهد کرد.

 18.شورای امنیت سازمان ملل متحد:

18.1. بر اساس قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد که این برجام را تایید خواهد کرد، موارد تحمیل شده وفق قطعنامه های شماره (2006) 1696، (2006) 1737، (2007) 1747، (2008) 1803، (2008) 1835، (2010) 1929 و (2015) 224، مشروط به تحمیل مجدد آنها در صورت عدم اجرای عمده تعهدات برجام از سوی ایران، لغو خواهد شد و برخی محدودیت ها شامل محدودیت ها در زمینه انتقال کالاهای حساس اشاعه ای اعمال خواهد گردید.[3]

18.2. گروه 1+5 تدابیر مقتضی جهت اجرای قطعنامه جدید شورای امنیت سازمان ملل متحد را اتخاذ خواهد کرد.

 د‌- روز انتقالی:

19.:«روز انتقالی»، یا 8 سال از تاریخ «روز تصویب» خواهد بود و یا متعاقب گزارش دبیرکل آژانس انرژی بین المللی انرژی اتمی به شورای حکام آژانس و همزمان به شورای امنیت سازمان ملل متحد مبنی بر اینکه آژانس به «نتیجه گیری گسترده تر» رسیده است که کلیه مواد هسته ای در ایران در فعالیت های صلح آمیز قرار دارند، هرکدام زودتر اتفاق بیفتد.  

دقت کنید روز اجرای توافق روزی است که:  «روز اجرا» متعاقب اجرای اقدامات مرتبط هسته ای ایران مندرج در بند 15 زیر و به نحو راستی آزمایی شده توسط آژانس و همزمان با اتخاذ اقدامات مندرج در بندهای 16 و 17 زیر توسط گروه 1+5 و وقوع اقدامات مندرج در بند 18 زیر در سطح سازمان ملل متحد طبق قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد خواهد بود.
به کلمه متعاقب که در ردیف 14 بند ج دقت کنید ، به نظر میرسد کلمه خطرناک و محل سوء استفاده غربیها می تواند باشد و شاید از نظر تیم مذاکره کننده نیز دور مانده چرا که کلیه اقدامات اجرائی گروه 5+1 و شورای امنیت سازمان ملل با قید کلمه فوق  به بعد اجرای اقدامات مرتبط هسته ای ایران موکول شده است که در زیر بنده های15.1 تا 15.12 آن  بعضا تا 15 سال طول می کشد. یعنی بعد از اینکه ایران اقدامات را انجام داد و آژانس راستی آزمائی کرد همزمان با گزارش راستی آزمائی آژانس ،اقدامات اتحادیه اروپائی و ایالات متحده امریکا و سازمان ملل متحد اجرائی می شود . این پاراگراف یا غلط ترجمه شده و یا گاف بزرگ و تاریخی تیم مذاکره کننده است که بایستی مد نظر مجلس شورای اسلامی و شورای امنیت ملی قرار گیرد.

معیار یک توافق خوب که حاوی عزت ملت ایران و دربردارنده منافع کشورمان باشد در خطوط قرمز اعلام شده از سوی مقامات عالیرتبه نظام به صورت کاملا شفاف بیان شده است
- لغو فوری تحریم‌های اقتصادی، مالی و بانکی هنگام امضای موافقتنامه و سایر تحریم‌ها در فواصل معقول
-  منوط نشدن لغو تحریم‌ها به اجرای تعهدات ایران
-  مخالفت با موکول کردن هر اقدامی به گزارش آژانس
-  مخالفت با بازرسی‌های غیرمتعارف، پرس‌وجو از شخصیت‌های ایران و بازرسی از مراکز نظامی
-  عدم پذیرش محدودیت‌های بلند مدت
- ادامه کار تحقیق و توسعه و ساخت و ساز در زمان محدودیت
از جمله این خطوط قرمز است.
حال با در نظر گرفتن خطوط قرمز فوق و مقایسه آن با توافق بدست آمده آیا خطوط قزمز ترسیم شده رعایت شده است ؟گزارش کمیسیون ویژه برجام که 40 روز با مذاکزه کنندگان قبلی و فعلی و کارشناسان حقوق و بین الملل برجام را بررسی کرد ،نقاط منفی و خطرآفرین برجام گوش زد  کرده است ، اگر وجود این نقاط فاجعه‌آفرین در برجام را تائید می‌کنند، چه توجیه و توضیحی برای موافقت با آن دارند؟ و چنانچه فاجعه‌آفرینی موارد فنی و حقوقی تاکید شده در گزارش کمیسیون ویژه را نمی‌پذیرند، چه دلیل قابل قبولی برای اثبات نظر خویش دارند؟ بدیهی است که در پاسخ به این پرسش  نمی‌توان به کلیات شعارگونه نظیر فتح‌الفتوح بودن توافق وین، تسلیم قدرت‌های بزرگ در مقابل خواست ملت ایران و... امثال آن متوسل شد. بلکه به قول ملای رومی، «دلایل قوی باید و منطقی... نه رگ‌های گردن به حجت قوی».

دو احتمال برای اتفاقات اخیر مجلس
وقتی از منظر دیگر به اتفاق اخیر مجلس نگریسته می‌شود می‌توان نتایج دیگری گرفت. استدلال گفته شده در مورد مجلس از ابتدا در دولت وجود داشت و شاید هم برنامه اقدام مشترک بر همین اساس و هدف چیده شده بود. با این حال تاکید رهبری جمهوری اسلامی و برخی دیگر از مسئولان کشور بر نقش مجلس دو احتمال را می‌تواند مد نظر قرار دهد:

۱- مجلس به مانند یک امر فرمالیته: حکومت نمی‌خواست نقش قانونی مجلس را نادیده بگیرد. در این احتمال باید مجلس را به صورت فرمالیته هم که شده در جریان امر قرار داد. فرمالیته به این معنی که مجلس نقش فرمی را دارد که بالاخره باید آن را پر کرد هر چند اثری در انجام کار نداشته باشد. در این دیدگاه نمایندگان مجلسی که در جریان جزئیات مذاکرات نبودند در کل نباید در مورد چیزی که از آن اطلاع کافی ندارند اثرات واقعی بگذارند.

۲- بودن بیشتر در قدرت / مسله این است: در احتمال دوم باید گفت که شاید ارجاع موضوع به مجلس واقعی و جدی بوده و سایر بخش‌های حکومتی به صورت جدی می‌خواستند مجلس را وارد موضوع کنند و نقش در رأس امور بودن آن را یاد آور باشند ولی خود مجلسی‌ها بودند که اتفاق دیروز را خواستند. به دلیل رأی آوردن در انتخابات بعدی. همانگونه که دولت فعلی تمام هم و غمش رأی آوردن مجدد و باقی ماندن بیشتر بر سر قدرت است، نمایندگان نیز با همین استدلال نمی‌توانستند در برابر تصویب برجام مانع ایجاد کنند. تو گویی آینده کشور در گرو این است که عده ای در دولت و مجلس ۴ سال بیشتر حکم برانند. مخالفت با برجام سیل اتهاماتی از قبیل کاسبان تحریم، دلواپسان و غیره را متوجه هر مخالفی می‌نمود و البته که دوستاران قدرت و بقاء بیشتر را یارای مقاومت در برابر این اتهامات نیست.

نتیجه گیری
در حال حاضر سخن بر این نیست که این برجام قطعاً بر خلاف منافع ملی بوده یا به سود آن می‌باشد. صحبت بر سر این است که اگر احتمال اول مطرح باشد مجلس و مردم به چه دردی می‌خورند و اگر احتمال دوم مطرح باشد باید گریست به حال مردمی که حکمرانانش برای ۴ سال بیشتر حکومت کردن، آینده طولانی نسل‌های بعدی کشور را به مخاطره می‌اندازند. مخاطره از این نظر که لااقل چند صباحی بیشتر بر روی موضوع متمرکز نمی‌شوند تا خطرات احتمالی آن بررسی شوند.

نوشته شده در تاریخ جمعه 24 مهر 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

پشت پرده خبری نبود ،نمایشی که برای رای آوردن طرح به اجراء گذاشته شد

در پی نقل مطالب غلط و خلاف واقع مبنی بر نقش مستقل برخی مسئولین دفتر مقام معظم رهبری در روند رسیدگی قانونی طرح «اقدام متناسب و متقابل دولت جمهوری اسلامی ایران در اجرای برجام»، روابط عمومی دفتر مقام معظم رهبری در اطلاعیه‌ای اعلام کرد: این مطالب خلاف واقع و فاقد اعتبار است. در این اطلاعیه آمده است:
«مقام معظم رهبری (مدظله العالی) در موارد متعددی بر طی شدن مسیر قانونی بررسی مفاد برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) تاکید داشته‌اند و در اطلاعیه‌ اخیر دفتر مقام معظم رهبری در تاریخ 10/6/1394 نیز اعلام گردید که مواضع رهبر معظم انقلاب اسلامی درباره این موضوع، صریح، شفاف و دقیق در سخنرانی‌های ماه‌های اخیر ایشان اعلام شده و در اختیار همگان قرار دارد.
لذا هرگونه اطلاع‌رسانی و بیان مطالب غلط و مغشوش مبنی بر نقش مستقل برخی از مسئولین دفتر معظم‌له در روند بررسی طرح «اقدام متناسب و متقابل دولت جمهوری اسلامی ایران در اجرای برجام» خلاف واقع بوده و فاقد اعتبار است و انتظار دارد صاحبان تریبون‌ها و رسانه‌ها و سایت‌های خبری، احتیاط و دقت لازم را در نقل مطالب مربوط به دفتر مقام معظم رهبری به عمل آورند.»
گفتنی است در جریان بررسی جزئیات «طرح اقدام متناسب دولت جمهوری اسلامی ایران در اجرای برجام» و درست در زمانی‌که همه در انتظار طرح بیش از 200 پیشنهاد نمایندگان در جهت اصلاح طرح مذکور بودند، علی لاریجانی با ممانعت از اظهارنظر نمایندگان و در میان اعتراض گسترده آنها، طرح را به رای گذاشت و نهایتا طرح مذکور در کمتر از بیست دقیقه به تصویب رسید!
نکته حائز اهمیت اینکه تعداد کسانی که به جزئیات رای مثبت دادند، بیش از کسانی بود که به کلیات رای مثبت دادند! یعنی جمعی از نمایندگان با کلیات طرح مخالف بودند اما به جزئیات آن رای موافق دادند! اما این پدیده عجیب در عرصه قانون‌گذاری‌ ناشی از چه گفته شده بود؟
ساعتی قبل از تشکیل جلسه علنی، نمایندگان در جلسه‌ای غیرعلنی شرکت کردند که در آن جلسه علی لاریجانی اعلام کرده بود تصمیم کشور بر تصویب جزئیات طرح فوق‌الذکر است! در این هنگام و در پی اعتراض برخی نمایندگان مبنی بر اینکه منظور از کشور چه کسی است وی به بیان اینکه «همان که می‌دانید»! اکتفا کرده بود! اندکی بعد محمدرضا باهنر نایب رئیس مجلس ادعا می‌کند که شب گذشته در جلسه‌ای با حضور آقایان لاریجانی، شمخانی و نماینده‌ای از دفتر مقام معظم رهبری تصمیم به تصویب جزئیات گرفته شده و لذا باید طرح تصویب شود! قبول این ادعا، در حالی‌که رهبر انقلاب بارها و بارها بر عدم دخالتشان در ماجرا تاکید کرده بودند، برای برخی نمایندگان مشکل بود و در عین حال روی برخی دیگر تاثیرگذاشت و در نتیجه پس از آنکه اعتراض‌های نمایندگان مورد توجه قرار نگرفت و طرح با تعجیل به رای گذاشته شد، تعداد موافقان جزئیات از موافقان کلیات پیشی گرفت!  و این تلقی پدید آمد که در اثر القاء اینکه موضوع با نماینده رهبر انقلاب هماهنگ شده، نمایندگان اعتماد کرده و رای مثبت داده‌اند. اندکی بعد البته علی لاریجانی این ادعا را تکذیب کرد اما کار از کار گذشته بود. ولی روز گذشته اطلاعیه دفتر رهبر انقلاب بساط این گمانه‌زنی‌های بی‌مبنا را برهم زد و تصریح شد که رهبر معظم انقلاب و دفتر ایشان رای و اشاره‌ای برای نمایندگان مجلس نداشته و آنچه به ایشان نسبت داده می‌شود، صحت ندارد.

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 23 مهر 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

واکنش شریعتمداری به انتقاد از کمیسیون برجام


حسین شریعتمداری در یادداشت روز کیهان نوشت:

۱- این خاطره را شش سال قبل به مناسبتی در یکی از یادداشت‌های کیهان آورده بودیم و امروز هم وصف‌الحال است.

«وقتی مرحوم احسان طبری برجسته‌ترین تئوریسین مارکسیسم در آکادمی علوم شوروی سابق و عضو مرکزیت حزب توده به اسلام بازگشت و با نگاهی موشکافانه و مستند به نقد علمی مارکسیسم نشست، رسانه‌های هر دو اردوگاه شرق و غرب با حجم انبوهی از تبلیغات به مقابله و تخطئه او برخاستند و در این میان، نظر رادیو مسکو- شوروی سابق- که رادیوهای آمریکا و بی‌بی‌سی نیز با آب و تاب آن را پوشش می‌دادند، جالب‌ترین- و البته خنده‌دارترین- نمونه بود. مفسر رادیو مسکو می‌گفت: ایرانی‌ها موفق به ساخت آمپولی شده‌اند که اگر به زندانی تزریق شود، آنچه به وی دیکته شده است را بر زبان می‌آورد! وقتی این خبر را با مرحوم طبری در میان گذاشتم پوزخندی زد و گفت؛ باید از رفقای مارکسیست و دوستان امپریالیست! پرسید، برفرض که متخصصان ایرانی موفق به ساختن چنین دارویی شده و به من هم تزریق کرده باشند! تزریق دارو که «سند» و «استدلال» نمی‌سازد. اظهارات من تحت هر شرایط و به هر علتی که باشد، برای اثبات آن سند و دلیل ارائه کرده‌ام، چرا به جای پاسخگویی! لطیفه می‌سرائید؟»

۲- فردا طرح یک فوریتی موسوم به «اقدام متناسب و متقابل دولت در اجرای برجام» که هدف از آن- برخلاف نام آن- اجازه اجرای بی‌قید و شرط توافق وین به دولت است در جلسه علنی مجلس مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد. این طرح که دو فوریت آن در جلسه روز یکشنبه هفته گذشته مجلس رأی نیاورده بود، در حالی به دولت اجازه اجرای بی‌قید و شرط برجام را می‌دهد که تاکنون به هیچیک از ایرادها و پرسش‌های اساسی و مستند درباره ده‌ها بند و ماده فاجعه‌آفرین برجام پاسخی داده نشده است و موافقان به جای پاسخ قانع‌کننده به این پرسش‌ها و اشکالات اصولی و اساسی به کلی‌گویی‌‌های بی‌خاصیت و یا تعریف و تمجیدهای گزاف و بی‌علت روی آورده‌اند و در بسیاری از موارد نیز منتقدان را با انواع برچسب‌های ناچسب به باد اهانت گرفته‌اند.

طرح یاد شده در ۹ ماده و دو تبصره تهیه شده است و این تلقی اولیه را در پی‌دارد که شامل شرط و شروط مجلس برای دولت است ولی نگاهی گذرا به مفاد آن نشان می‌دهد این تصور، فقط یک توهم است.

۳- روز دوشنبه قبل، کیهان طی یادداشتی به ایرادها و اشکالات فاحش و خسارت‌بار این طرح و فاجعه‌ای که اجرای برجام- با متن کنونی آن- به دنبال خواهد داشت پرداخته و از جمله آورده بود؛ «نه فقط هیچیک از مواد ۹ گانه این طرح، کمترین مغایرتی با متن فاجعه‌آفرین برجام ندارد و از این جهت بی‌تردید به نفع حریف تدوین شده است، بلکه تمامی مصوبات قبلی مجلس برای الزام دولت‌ها به حفظ دستاورد‌های هسته‌ای را نیز لغو می‌کند. ضمن آن که در تمامی ۹ ماده آن، هیچ اختیار و اجازه تصمیم‌گیری به مجلس داده نشده است بلکه در تمامی موارد به نظر شورای عالی امنیت ملی به عنوان محل ارجاع و تصمیم‌گیری تاکید شده است و این بدون کمترین تردیدی به معنا و مفهوم خلع ید مجلس است.»

پیش از این با ارائه اسناد و دلایل غیرقابل انکار به ده‌ها نمونه از مفاد خطرآفرین برجام برای آینده کشور اشاره داشته‌اند و داشته‌ایم که تاکنون تمامی آنها از سوی موافقان برجام به کلی‌گویی‌های خارج از موضوع و یا تغییر صورت مسئله بی‌پاسخ مانده است. در این نوشته اما، به چند نمونه جدید از اینگونه پاسخ‌های بی‌پایه و اساس که طی هفته گذشته مطرح شده است می‌پردازیم؛

۴- خطاب به منتقدان می‌گویند- و با فیگور انقلابی هم می‌گویند- آمریکا گرگی است که دندان‌هایش ریخته است و امروزه، در لبنان و سوریه و عراق و افغانستان و یمن و... درگیر است و دیگر قدرتی برایش باقی نمانده است و به منتقدان اعتراض می‌کنند که چرا مردم را از آمریکا می‌ترسانید؟ که باید گفت؛

اول: چرا جای شاکی و متهم را عوض می‌کنید؟ زیرا، این منتقدان هستند که به قول حضرت امام(ره)، آمریکا را شیر بی‌دندان و از کارافتاده می‌دانند و بر این باورند که از ترس عربده می‌کشد و نباید از عربده‌کشی‌ها و رجز‌خوانی‌های آمریکا ترسید و به خواسته‌های آن تن داد و در مقابل، طرفداران و موافقان توافق وین هستند که اصرار دارند آمریکا را بزک کنند و او را کدخدای جهان بنامند و از این طریق، امتیازهای فراوانی که در توافق وین داده‌اند را موجه و ضروری جلوه دهند! آیا غیر از این است؟!
دوم: اگر شما موافقان توافق وین هم مانند منتقدان برجام قبول دارید که آمریکا یک گرگ پیر و از کارافتاده است که نباید از او ترسید؟! چرا وقتی به شما اعتراض می‌شود که چرا در توافق وین به آمریکا این همه امتیاز داده‌اید؟ در جواب می‌فرمائید؛ مگر نمی‌بینید که با چه قدرتی روبرو هستیم؟! و یا، مگر شما نیستید که به عنوان بزرگترین دستاورد توافق وین، ادعا می‌کنید که این توافق، سایه شوم جنگ را از سر ملت رفع کرده است؟! جنگ با یک گرگ دندان‌ریخته و پیر و فکسنی چه ترس و وحشتی دارد که از بیم آن تن به آن همه امتیاز داده‌اید؟!

۵- می‌گویند یکی از افتخارات ما در تدوین توافق وین آن است که هیچ یک از قدرت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی را به عنوان «داور» قبول نکرده‌ایم بلکه ایران را در جایگاه «داور برجام» نشانده‌ایم! و درباره چگونگی این داوری توضیح می‌دهند که اگر آمریکا به تعهدات خود عمل نکند، ما توافق را برهم خواهیم زد! درخصوص این به اصطلاح استدلال آقایان گفتنی است؛

الف: «داور» در تعریف حقوقی و سیاسی به کسی گفته می‌شود که قضاوت و تصمیم‌ او برای هر دو طرف دعوا و اختلاف قابل اجراست، بنابراین ادعای داوری ایران در برجام نه مبنای حقوقی دارد و نه مبنای سیاسی! در کجای دنیا، کنار کشیدن و خروج از یک معاهده «داوری»! نامیده می‌شود؟ این اقدام -بر فرض انجام- ضمن آن که به معنای ترک معاهده بعد از تصویب آن است و پیامدهای خسارت‌بار خود را دارد، اعتراف به دست خالی در برابر حریف است چرا که لازمه عدم تعهد حریف، مجازات اوست و نه کنار کشیدن ما...!

ب: برخی از آقایان آرزوهای بر زمین مانده را به عنوان «خبر» تحویل مردم داده‌اند، زیرا برخلاف ادعای آنان، در متن توافق وین با صراحت تاکید شده است که «داور» برجام برای تشخیص پایبندی ایران به تعهدات خود، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است و برای داوری درباره تعهدات حریف، «کمیسیون مشترک» پیش‌بینی شده است که در آنجا هر یک از اعضای کمیسیون یعنی «ایران، آمریکا، فرانسه، انگلیس، آلمان، روسیه، چین و نماینده اتحادیه اروپا» دارای یک رای هستند و تصمیمات کمیسیون با ۵ رأی قابل اجرا خواهد بود. بنابراین معلوم است یک رأی ایران در مقابل مثلا ۵ رأی آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان و اتحادیه اروپا، بی‌تاثیر است و هیچ مسئله مورد اختلاف را به نفع کشورمان رقم نمی‌زند از این روی می‌توان حدس زد که چرا آقایان صورت مسئله را با ادعای خنده‌دار داوری ایران تغییر می‌دهند؟!

ج: فرض کنید بعد از انجام تعهدات ایران یعنی جمع‌آوری آبشار سانتریفیوژها از ۲۰‌هزار دستگاه تا سطح ۶ هزار، بتن‌ریزی در قلب رآکتور اراک، انتقال ۹ هزار و هفتصد کیلو از اورانیوم غنی شده، بر هم زدن مرکز تحقیقاتی فردو، انبار کردن سانتریفیوژها و... آمریکا، یکی از تعهدات خود- و یا همه آنها- را نادیده گرفت، در آن صورت ایران که به قول آقایان داور است چه کاری از دستش برمی‌آید؟ در پاسخ می‌گویند ما هم تعهدات خود را نادیده می‌گیریم! آقایان شوخی می‌کنند یا شعور مردم را دستکم گرفته‌اند؟! مگر - آنگونه که در یادداشت قبلی آورده‌ایم- جمع‌آوری سانتریفیوژها مانند جمع کردن جعبه‌های میوه در یک میوه‌فروشی است که شب‌هنگام جمع شوند و فردا صبح مانند اول چیده شوند؟! به قول خودتان جمع‌آوری سانتریفیوژها دستکم به ۵۰درصد آنها آسیب می‌رساند. رآکتور بتن‌ریزی‌شده اراک چه؟! و یا درباره خروج ۹۷۰۰ کیلو اورانیوم غنی شده چه نظری دارید؟ اورانیوم غنی شده نخود و لوبیا نیست که به آسانی از اولین بقالی قابل خرید و جایگزین باشد؟! و... اما، طرف مقابل چه چیزی را از دست می‌دهد؟ بی‌تردید، هیچ!

۶- درباره گزارش کمیسیون برجام که با دقت و نظر کارشناسان و از جمله اعضای تیم هسته‌ای تهیه شده و در آن به ده‌ها نقطه خطرآفرین توافق وین با ارائه دلیل و سند اشاره شده است، می‌گویند، این گزارش بیرون از کمیسیون تهیه شده است! که باید گفت؛ اولاً؛ مگر خود شما در کمیسیون و بحث و بررسی‌های آن حضور نداشتید؟ که داشتید، ثانیاً؛ به قول مرحوم احسان طبری، چرا لطیفه می‌سرائید؟! بر فرض که این گزارش‌ها را تعدادی از «جن»‌ها تهیه کرده باشند! آیا، مستندات آن قابل انکار است؟چرا به جای ارائه دلیل و سند در مقابل مفاد این گزارش مستند، به چگونگی تدوین آن متمسک می‌شوید؟! خب! بفرمائید کدام بخش از نقاط فاجعه‌آفرین که در گزارش به آن اشاره شده است را قبول ندارید و به چه دلیل؟!... چنته خالی از دلیل را با بهانه‌جویی پُر نفرمائید!

۷- می‌گویند؛ برخی از این دوستان (تهیه‌کنندگان گزارش مستند کمیسیون ویژه برجام) مقصر نیستند چون کمتر با مسائل بین‌المللی در این سطح آشنایی دارند و چگونگی برخورد با قدرت‌های جهانی را نمی‌دانند! که در این باره اگر چه گفتنی بسیار است ولی فقط باید پرسید شما آقایان که با مسائل بین‌المللی آشنا هستید! کدام اقدام برجسته در عرصه سیاست خارجی را در کارنامه خود دارید که بتوانید به آن افتخار کنید؟! و کدام پیروزی افتخار‌آمیز در تاریخ سی و چند ساله انقلاب را می‌توانید آدرس بدهید که با همین بینش و منش اسلامی و انقلابی و حقیر دانستن دشمن به دست نیامده باشد؟! اگر چگونگی برخورد با قدرت‌های جهانی را می‌دانستید که این همه امتیاز نقد نمی‌دادید و در مقابل وعده نسیه تحویل نمی‌گرفتید.

۸- در خیرخواهی قاطبه نمایندگان محترم مجلس تردیدی نیست ولی‌ «خیرخواهی» اگر با ارزیابی و بررسی دقیق موضوع همراه نباشد می‌تواند به ضد خود تبدیل شود. ایرادها و اشکالات خطرآفرین برجام بارها همراه با دلایل و اسناد غیرقابل تردید مطرح شده که گزارش مستند کمیسیون ویژه از جمله آنهاست. اگر نمایندگان محترم نکات خطرآفرین آن را باور ندارند، با ارائه دلیل و سند آن را نفی کنند و نه با کلی‌گویی‌های این و آن و تعریف و تمجیدهایی که به لاف گزاف شبیه است و چنانچه این ایرادات را وارد می‌دانند، انتظار آن است که با اجازه اجرای برجام، پای سندی را امضا نکنند که فردا و پس‌فردای این روزها در مقابل مردم سرافکنده باشند و فردای قیامت، نزد خدای سبحان... چرا که شاهد امروز، قاضی فرداست.

نوشته شده در تاریخ شنبه 18 مهر 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

"آبستراکسیون" نمایندگان در مخالفت با برجام از شایعه تا واقعیت!

آیا بررسی طرح یک فوریت طرح اقدام متقابل دولت در اجرای برجام با "آبستراکسیون" مخالفان برجام در مجلس به تاخیر خواهد افتاد؟
////////////به گزارش خبرنگار مجلس گروه سیاسی باشگاه خبرنگاران جوان؛ حدود چهار ماه است که برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) میان جمهوری اسلامی ایران و 1+5 حاصل شده؛ مجلس نیز به نوبه خود کار بررسی برجام را با تشکیل کمیسیون ویژه‌ای متشکل از 15 نماینده برعهده گرفت.  

پس از تشکیل کمیسیون ویژه بررسی برجام و برگزاری 40 جلسه برای بررسی و ارائه گزارش نهایی آن تصمیم‌گیری به ایستگاه آخر، یعنی بهارستان رسید. حال همه چشم‌ها به دودکش ساختمان هرمی شکل میدان بهارستان دوخته شده است جایی که یکشنبه آینده قرار است یک فوریت طرح، به صحن مجلس برای نظر نهایی برده شود.

بر اساس اصل 65  قانون اساسی، مذاكرات مجلس شورای اسلامی با حضور دو سوم مجموع نمایندگان رسمیت پیدا می‌كند. 

انعقاد رسمی جلسات و اعتبار اخذ رأی، منوط به حضور حداقل دو سوم مجموع نمایندگان است و اكثریت مطلق آراء وقتی حاصل می‌شود كه بیش از نصف نمایندگان صاحب رأی حاضر، رأی مثبت دهند مگر در مواردی كه قانون اساسی یا در آیین نامه یا به موجب قانون دیگر، نصاب دیگری تعیین شده باشد.

در چنین شرایطی در فضای مجازی شایعاتی در خصوص امکان بروز آبستراکسیون در مجلس دیده و شنیده می‌شود.

آبستراکسیون

آبستراکسیون عدم حضور عمدیِ گروهی از نمایندگان مجلس در هنگام رأی‌گیری، به‌قصدِ از اکثریت انداختن مجلس و جلوگیری از تصویب یک لایحه یا طرح است.

در معنای وسیع‌تر، نصاب‌شکنی یا آبستراکسیون به مجموعه اقداماتی گفته می‌شود که گروهی از نمایندگان مجلس یا پارلمان یک کشور برای جلوگیری از تصویب یا نهایی شدن یک تصمیم و قانون در نشست رسمی نمایندگان در پیش می‌گیرند. ترک نشست علنی مجلس و درنتیجه نرسیدن تعداد نمایندگان حاضر به حد نصاب قانونی برای برگزاری نشست ازجمله این اقدامات است.

"کمال الدین پیرموذن" نماینده اردبیل درخانه ملت در این باره می‌گوید: "برخی اخبار منابع موثق از این حکایت دارد که برخی نمایندگان، قصد نصاب‌شکنی مجلس را در جریان بررسی طرح اجرای برجام در روز یکشنبه دارند".

 وی اعتقاد دارد که ممکن است این اقدام نمایندگان تبعات زیادی را به جا بگذارد.

البته این اولین باری نیست که نمایندگان عضو جبهه پایداری از آبستراکسیون سخن می گویند. آنها پیش از این هم در ماجرای اولین طرح سوال از محمود احمدی‌نژاد (اسفندماه 90) تهدید به آبستراکسیون کرده بودند، تهدیدی که آن موقع رنگی از واقعیت به خود ندید. 

9 ماه بعد اما در جلسه علنی روز یکشنبه 14 آبان ماه و در جریان اعلام وصول دومین طرح سوال از احمدی‌نژاد آنها تهدید خود را عملی کردند. 

آنجا که دوتن از نمایندگان جبهه پایداری بعد از اعلام وصول دومین طرح سوال از رییس جمهور با تهدید هیئت رییسه اعلام کردند جلسه را به نشانه اعتراض ترک خواهند کرد و به دنبال آن 21 نماینده از صحن خارج شدند. اما این اقدام نمایندگان حامی احمد‌ی‌نژاد و فراکسیون اقلیت مجلس که بنا به گفته علی لاریجانی رییس مجلس اقدامی غیرقانونی بود سرانجامی نداشت. چراکه مجلس با حفظ رسمیت به کار خود ادامه داد.

"مجید تخت‌روانچی" در واکنش به احتمال آبستراکسیون برخی جریانات سیاسی مجلس در روز رای‌گیری برجام گفت: ما در کار مجلس هیچ دخالتی نمی‌کنیم و البته هیئت‌رییسه و نمایندگان مجلس قطعا بر اساس مقررات تصمیماتی خواهند گرفت و مسأله را مدیریت خواهند کرد.

وی گفت: بنده امیدوارم هر چه سریع‌تر تکلیف برجام در مجلس مشخص شود تا بتوانیم بقیه مسیر را که اخیرا در نیویورک درباره آن با مقامات آمریکایی صحبت کردیم را دنبال کنیم. 

برای روشن شدن این جریان با تعدادی از نمایندگان مجلس گفتگو کردیم اما پاسخ‌های آنها نشان از بی‌ اطلاعی از آبستراکسیون نمایندگان خانه ملت در جلسه علنی روز یکشنبه داشت، این در حالی است که گویا برخی از نمایندگان با تردید گفتند که اطلاعی از این طرح نمایندگان مخالف ندارند.

"ابراهیم کارخانه‌ای" نماینده همدان، در رابطه با زمزمه‌های ترک جلسه علنی مجلس از سوی مخالفان تصویب طرح یک فوریت طرح اقدام متقابل دولت در اجرای برجام به باشگاه خبرنگاران، گفت: نمی‌توانم در این رابطه حرفی بزنم.

همچنین "مجتبی رحماندوست" نماینده مردم تهران هم در این زمینه به باشگاه خبرنگاران، گفت: خبری از این موضوع ندارم.

حجت‌الاسلام و المسلمین "حمید رسایی" نیز در این رابطه تنها به این سخن اکتفا کرد که بنده مصاحبه نمی‌کنم.

موضوع را از "مهدی کوچک‌زاده" نماینده تهران هم پیگیری کردیم و وی اینگونه پاسخ داد:" حاله شما خوب است؟"

برای شفافیت بیشتر تلاش کردیم تا از "علیرضا زاکانی" رئیس کمیسیون ویژه برجام ماجرا را جویا شویم اما متوجه شدیم که وی به سفر رفته و نمی‌تواند پاسخگوی ما باشد.

"احمد شوهانی" نماینده مردم ایلام هم در رابطه با ترک جلسه علنی از سوی مخالفان برجام گفت: ممکن است که نمایندگان مخالف برجام پیشنهاداتی را که در کمیسیون مطرح کرده و رای نیاورده را روز یکشنبه به صحن بیاورند و ممکن است برای آن روز برنامه‌ای را از قبل تدارک ببیند تا طرح تصویب نشود کما اینکه در جلسه کمیسیون هم گفتند که شما اینجا پیشنهادات ما را تصویب نمی‌کنید و ما دیگر اینجا با شما بحث نمی‌کنیم و پیشنهاداتمان را به صحن می‌بریم.

با مجموعه پیگیر‌های باشگاه خبرنگاران به این نتیجه رسیدیم که وقوع آبستراکسیون از سوی نمایندگان مجلس در جریان رای‌گیری برجام در خانه ملت ضعیف است و این مهم را می‌توان یک ادعای رسانه‌ای دانست؛ حال باید منتظر ماند و دید که سرنوشت "طرح یک فوریت طرح اقدام متقابل دولت در اجرای برجام" در مجلس شورای اسلامی چه خواهد شد.

نوشته شده در تاریخ شنبه 18 مهر 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

طرح دو فوریتی «اقدام متناسب و متقابل دولت جمهوری اسلامی ایران در اجرای برجام و گفتنی های شریعتمداری

1- «داش غلام» را خدا رحمت کند، راننده اتوبوس بود، لوطی بود و با معرفت. با اتوبوس بنز 302 خود که اتاق درب و داغونی داشت و موتورش هم چندان تعریفی نداشت در یکی از شرکت‌های مسافربری کار می‌کرد. داش غلام روی شیشه عقب اتوبوسش با خط درشت نوشته بود «بگو ماشاءالله» و بر و بچه‌های محل تعجب می‌کردند که داش غلام از کدام چشم زخم نگران است؟! چه کسی ممکن است به ماشینی که غیر از بوقش، همه جایش صدا می‌دهد، چشم زخم بزند؟! داش غلام بعدها پول و پله مختصری دست و پا کرد و اتاق اتوبوسش را رنگ زد و دستی هم به روکش صندلی‌ها کشید و بعد، با خط درشت روی شیشه عقب اتوبوس نوشت «حالا بگو ماشاءالله»، اتوبوس اما همان اتوبوس قراضه قبلی بود!
2- دیروز گزارش کمیسیون ویژه بررسی برجام که اعضای آن را نمایندگان مجلس برگزیده بودند، در صحن علنی قرائت شد. این گزارش همانگونه که در مقدمه آن آمده است و مردم نیز در بسیاری از موارد، بی‌واسطه شاهد بوده‌اند «طی بیش از 40 روز با برگزاری جلسات متعدد با تیم‌های مذاکره‌کننده هسته‌ای، مقام‌های مسئول عالی‌رتبه کشوری و لشکری، استادان دانشگاه و کارشناسان مختلف ... مسئولان وزارت امور خارجه و سازمان انرژی اتمی، تائیدکنندگان و نقادان مرتبط و متخصصین و اندیشمندان ... بازدید میدانی از مراکز هسته‌ای و...» تهیه شده است. در گزارش کمیسیون ویژه ضمن اشاره به برخی از نکات مثبت برجام و قدردانی از تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای، نمونه‌های فراوانی از نقاط منفی برجام و قطعنامه 2231 فهرست شده است که در صورت اجرا و عملیاتی شدن توافق وین می‌تواند برای آینده اقتصادی، امنیتی و علمی کشورمان فاجعه‌آفرین باشد. این نقاط منفی با نگاهی کارشناسانه فهرست شده و پی‌آمدهای فاجعه‌آفرین آن نیز به وضوح قابل فهم و درک است. اگرچه به‌نظر می‌رسد برخی از موارد، از جمله دست‌اندازی حریف به صنایع موشکی ایران و شماری از واژه‌های چند پهلو و تعریف نشده نیاز به بررسی بیشتری داشت.  ولی آنچه با قاطعیت می‌توان گفت، این که گزارش کمیسیون ویژه تقریبا تمامی نقاط آسیب‌پذیر و فاجعه‌آفرین برجام را به گونه‌ای مستند برشمرده و معرفی کرده است.
3- با توجه به نقاط خطر‌آفرینی که در متن برجام و قطعنامه 2231 آمده است، به‌وضوح می‌توان نتیجه گرفت اجرای توافق وین و ملحقات آن، جمهوری اسلامی ایران را در بسیاری از عرصه‌ها مخصوصا؛ اقتصادی، امنیتی و علمی با فاجعه‌ای بزرگ روبرو خواهد کرد، بنابراین تنها دو گروه می‌توانند با اجرای بی‌قیدو شرط برجام موافق باشند.
اول؛ کسانی که برای آینده نظام و مردم و فاجعه‌ای که در انتظار آنها خواهد بود، ارزش و اهمیتی قائل نباشند! بدیهی است در میان جریانات سیاسی کشور، غیر از اصحاب وطن‌فروش فتنه آمریکایی- اسرائیلی 88، گروه دیگری را نمی‌توان با این مشخصات آدرس داد.
دوم؛ کسانی که از محتوای توافق وین و پی‌آمدهای خطرآفرین آن برداشت و شناخت دقیقی ندارند و با توجه به چالش 12 ساله هسته‌ای و هزینه‌های جانبی آن برای کشور که تحریم‌های اقتصادی از با اهمیت‌ترین آنها بوده است، در این تصور- بخوانید خیال خام- به سر می‌برند که اجرای توافق وین و ملحقات آن می‌تواند ضمن پایان دادن به چالش 12 ساله، برداشته شدن تحریم‌ها و عادی شدن شرایط را  نیز به دنبال داشته باشد. انگیزه‌های این گروه برای موافقت با برجام، مصلحت‌اندیشانه است ولی به دلیل کم‌اطلاعی از ماجرا، به این واقعیت تلخ توجه ندارند که اجرای برجام آنگونه که تدوین شده است، نه فقط خواسته‌های آنان را تحقق نمی‌بخشد، بلکه ده‌ها مشکل فاجعه‌آمیز دیگر هم بر آن می‌افزاید.
افرادی  از این گروه را می‌توان در دولت محترم و برخی از نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی مشاهده کرد.
در این نوشته با گروه اول یعنی اصحاب فتنه آمریکایی - اسرائیلی 88  سخنی در میان نیست، چرا که سابقه وطن‌فروشی و خیانت آنها - چه به صورت مستقیم و با حضور موثر در فتنه و چه به علت همراهی و حمایت از فتنه‌گران -  جای کمترین انتظاری از آنان باقی نمی‌گذارد، اگرچه متاسفانه برخی از این طیف در دولت کنونی نفوذ کرده و یا از نفوذ بیرونی برخوردارند.
4- و اما گروه دوم، یعنی دولتمردان و برخی از نمایندگان مجلس برای موافقت خود با برجام بایستی ابتدا به این پرسش منطقی و قانونی پاسخ بدهند که نظر آنان درباره نقاط منفی و خطرآفرین برجام که در گزارش مستند و کارشناسانه کمیسیون ویژه آمده است چیست؟ اگر وجود این نقاط فاجعه‌آفرین در برجام را تائید می‌کنند، چه توجیه و توضیحی برای موافقت با آن دارند؟ و چنانچه فاجعه‌آفرینی موارد فنی و حقوقی تاکید شده در گزارش کمیسیون ویژه را نمی‌پذیرند، چه دلیل قابل قبولی برای اثبات نظر خویش دارند؟ بدیهی است که در پاسخ به این پرسش  نمی‌توان به کلیات شعارگونه نظیر فتح‌الفتوح بودن توافق وین، تسلیم قدرت‌های بزرگ در مقابل خواست ملت ایران و... امثال آن متوسل شد. بلکه به قول ملای رومی، «دلایل قوی باید و منطقی... نه رگ‌های گردن به حجت قوی».
 البته گفتنی است دیروز در صحن علنی مجلس روی این نکته تاکید شد که هیچیک از نمایندگان با اجرای مطلق برجام موافق نیستند و تقریبا تمامی آنان براین باورند که این سند بدون شماری از قیدها و شرط‌ها نباید پذیرفته شده و به تصویب برسد که دراین‌باره گفتنی است؛ اولا؛ برجام یک معاهده دو جانبه است و براساس قوانین شناخته شده بین‌المللی - کنوانسیون 1969 وین- معاهده دوجانبه قید و شرط‌پذیر نیست و فقط می‌تواند به طور کامل پذیرفته و یا رد شود. بنابراین چنانچه قیدها و شرط‌ها، متن سند را تغییر بدهد به معنای رد آن است که با توجه به متن خسارت‌بار برجام، امید است چنین باشد. ثانیا؛ قید و شرط‌ها نباید از نوع کلیات غیرقابل اندازه‌گیری و توصیه‌های اخلاقی باشد! بخوانید.
5- دیروز بلافاصله بعد از قرائت گزارش کمیسیون ویژه‌ بررسی برجام در صحن علنی مجلس، یک طرح دو فوریتی با امضای 75 تن از نمایندگان مجلس تحت عنوان  «اقدام متناسب و متقابل دولت جمهوری اسلامی ایران در اجرای برجام» ارائه شد که هر چند درباره آن گفتنی‌ها و پرسش‌های بی‌پاسخی هست ولی پرداختن به این ابهامات بیرون از محدوده نوشته پیش‌روی است و به فرصتی دیگر می‌گذاریم.
 و اما، برای این طرح دو فوریتی که در 9 ماده و  دو تبصره ارائه شده است هیچ نامی مناسب‌تر از «کلیات ابوالبقاء»!  نمی‌توان یافت و تعجب‌آور و تأسف‌بار است که چگونه امضای 75 تن از نمایندگان مجلس را با خود دارد! مروری گذرا بر مفاد این طرح نشان می‌دهد که «طرح دو فوریتی الزام دولت به اجرای بی‌قیدوشرط برجام»! نام مناسب‌تری برای آن است. به چند نمونه از مواد 9 گانه این طرح توجه کنید؛
در ماده یک آمده است؛ «براساس فتوای رهبر معظم انقلاب اسلامی هیچ دولتی در ایران حق تولید و به‌کارگیری سلاح کشتار جمعی را ندارد»!  این که از سوی ایران پذیرفته شده است و آرزوی دشمن نیز هست.  در ادامه همین ماده تاکید شده است که ایران بایستی برای ایجاد منطقه عاری از سلاح کشتارجمعی تلاش کند! خب! این ماده و توصیه اخلاقی چه ربطی به برجام دارد؟! در ماده 2 آمده است: پایه و مبنای برجام به همکاری و احترام متقابل است و هر اقدامی مبتنی بر فشار و تهدید موجب تجدیدنظر در این همکاری خواهد شد! که باید  پرسید؛ مثلا اگر 9700 کیلوگرم اورانیوم غنی شده را خارج کردیم، سامانه سانتریفیوژها را برهم زدیم، راکتور آب سنگین اراک را بتون‌ریزی کردیم و... اما، طرف مقابل به تعهداتش پایبند نبود، قرار است چه کنیم؟! یعنی این 75 نماینده محترم نمی‌دانند که چیدمان سانتریفیوژها با چیدمان جعبه‌های میوه در یک میوه‌فروشی فرق دارد و مانند فلان میوه فروش که هر شب جعبه‌ها را جمع می‌کند و صبح فردا دوباره می‌چیند نمی‌توان سانتریفیوژها را جمع کرده و دوباره چید؟!
در مواد دیگر بر ضرورت برخورد با عدم پایبندی طرف مقابل به تعهدات خود تاکید شده که باید گفت؛ اولا مگر حریف دیوانه است که برجام را نقض کند؟! و ... بقیه مواد این طرح نیز حال و هوای مشابهی دارند و در یک کلمه اجرای بی‌قیدوشرط برجام را توصیه می‌کنند.
6- نه فقط هیچیک از مواد 9‌گانه طرح یاد شده کمترین مغایرتی با متن فاجعه‌آفرین برجام ندارد و از این جهت بی‌تردید به نفع حریف تدوین شده است بلکه تمامی مصوبات قبلی مجلس برای الزام‌ دولت‌ها به حفظ دستاوردهای هسته‌ای را نیز لغو می‌کند!
 ... قانون الزام دولت به تعلیق اقدامات داوطلبانه مصوب آذرماه 84، قانون الزام دولت به تجدیدنظر در همکاری با آژانس مصوب دی‌ماه 85، قانون صیانت از دستاوردهای صلح‌آمیز هسته‌ای مصوب تیرماه 89، قانون الزام دولت به حفظ دستاوردهای هسته‌ای مصوب تیرماه 94 همه این موانع قانونی در طرح پیشنهادی 75 نماینده از پیش‌پای دشمن برداشته شده است.
7- در تمامی 9 ماده طرح مزبور، هیچ اختیار و اجازه تصمیم‌گیری - تاکید می‌شود که هیچ اختیاری - به مجلس داده نشده است بلکه در تمامی موارد، بر نظر شورای عالی امنیت ملی به عنوان محل ارجاع و تصمیم‌گیری تاکید شده است، و این بدون کمترین تردیدی به معنا و مفهوم خلع ید مجلس است، آنهم از سوی 75 نماینده مجلس! از این روی طرح مورد اشاره اولا؛ نقض آشکار قانون‌اساسی، ثانیا؛ حذف مجلس از چرخه تصمیم‌گیری و... فاعتبروا یا اولی‌الابصار.
و بالاخره باید گفت، روح مرحوم داش غلام شاد که اتوبوس خودش را بزک می‌کرد و نه یک سند ضدملی و فاجعه‌آفرین برای مردم این مرز و بوم نظیر توافق وین را ...

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 13 مهر 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

شرط جدید آمریکا برای لغو تحریم های ایران



مشاور ارشد جان کری و سخنگوی سابق وزارت خارجه آمریکا گفت: ایران باید از حمایت از حزب‌الله لبنان دست بکشد تا تمام تحریم‌ها لغو شوند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر، ماری هارف تاکید کرد لغو کامل تحریم های ایران به توقف حمایت ایران از حزب الله لبنان بستگی دارد.

جاش ارنست سخنگوی کاخ سفید ایران را عامل بی ثبات کننده در منطقه خواند و گفت: من فکر می کنم همانطور که تاریخ هم نشان داده ایرانی ها در اجرای روش هایی که به بی ثباتی منطقه دامن زده است موفق بوده اند.


رابرت وورک معاون وزیر دفاع آمریکا هم در جلسه کنگره آمریکا از تصمیم عراق برای هماهنگی اطلاعاتی با ایران و همسایگانش در مبارزه با گروه تروریستی داعش ابراز شگفتی کرد.

دولت عراق پیش تر اعلام کرد هماهنگی های اطلاعاتی خود را در مبارزه با گروه داعش با ایران، روسیه و سوریه تقویت خواهد کرد.

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 8 مهر 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

در اعتراض به جزئیات برجام تحصن مقابل مجلس وارد سومین روز شد/ برپایی خیمه دانشجویان و خانواده شهدا

تحصن مقابل مجلس شورای اسلامی در اعتراض به جزئیات توافق هسته‌ای وارد سومین روز خود شد و تحصن‌کنندگان خیمه‌هایی برپا کردند.

خبرگزاری فارس: تحصن مقابل مجلس وارد سومین روز شد/ برپایی خیمه دانشجویان و خانواده شهدا

به گزارش خبرنگار پارلمانی خبرگزاری فارس، تحصن مقابل مجلس شورای اسلامی امروز (چهارشنبه)، وارد سومین روز خود شد.

در روز نخست یک طلبه قمی همراه با خانواده خود در اعتراض به جزئیات توافق هسته‌ای مقابل مجلس شورای اسلامی تحصن کرد.

وی علت حضور خود را این طور بیان کرد که در توافق هسته‌ای حقوق ملت ایران تضییع شده و بایستی مجلس شورای اسلامی نسبت به این موضوع حساس باشد.

روز گذشته (سه‌شنبه) و در دومین روز تحصن جمعی از دانشجویان دانشگاه تهران نیز به طلبه تحصن‌کننده پیوستند.

دانشجویان پس از حضور در تحصن مقابل مجلس خیمه‌هایی را با عنوان «خیمه دانشجویان دانشگاه امیرکبیر»، «خیمه دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف» و «خیمه خانواده‌های شهدا» برپا کردند.

تحصن‌کنندگان بر این نکته تاکید دارند که خواستار لغو یکباره همه تحریم‌ها هستند و می‌‌گویند طبق برجام قرار نیست تحریم‌ها یکباره لغو شود.

تحصن‌کنندگان دست‌نوشته‌هایی همچون آمریکا قابل اعتماد نیست»، «هر ملتی به آمریکا اعتماد کرد ضربه خورد»، «به دشمن نمی‌شود چشم دوخت»، «اگر بناست تحریم‌ها لغو نشود برجام را برای چه بپذیریم»، «توافق نکردن بهتر از توافق بد است» و ... در دست دارند.

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 8 مهر 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

گزارش مستند کیهان :معامله بر سر هیچ ،لغو تحریم‌ها توهم است

موضوع تحریم‌ها و باقی ماندن آنها پس از انعقاد توافق هسته‌ای، از جمله مهم‌ترین مسائلی است که بارها و بارها از سوی کارشناسان مورد بررسی و کنکاش قرار گرفته و اثبات شده که به رغم هیاهو‌های فراوان، تحریم‌ها پس از توافق نیز به قوت خود باقی می‌ماند و برطرف نمی‌شود! رهبر عزیز انقلاب در همین رابطه فرمودند: «اگر ما در مذاکرات در برخی موارد کوتاه آمدیم و برخی امتیازات را دادیم عمدتاً برای این بود که تحریم‌ها برداشته شود وگرنه چه لزومی به حضور در مذاکرات بود و ما کار خود را ادامه می‌دادیم و می‌توانستیم از نوزده هزار سانتریفیوژی که داریم، در مدت کوتاهی به پنجاه تا شصت هزار سانتریفیوژ برسیم و غنی‌سازی بیست درصد را نیز ادامه دهیم و تحقیق و توسعه را هم سرعت بیشتری ببخشیم.
... اگر قرار است تحریم‌ها برداشته نشود، پس معامله‌ای هم در کار نخواهد بود، بنابراین باید تکلیف این موضوع مشخص شود.»
با این حال هنوز هستند عده‌ای که نسبت به این موضوع تردید دارند و باور نمی‌کنند که کشورمان در مذاکرات مفصل هسته‌ای، حتی همین دستاورد را هم به دست نیاورده باشد!
از آنجا که قرار است نمایندگان مجلس موضوع برجام را مورد بررسی و تصمیم‌گیری قرار دهند، دانش‌افزایی آنان رسالتی انکارناپذیر است تا بر این اساس، نمایندگان مجلس بتوانند با لحاظ کردن منافع ملی به تصمیمی خداپسندانه و حافظ منافع ملت دست یابند
آنچه در زیر می‌خوانید، پاسخ به تعدادی از سوالات کمیسیون ویژه برجام و در اصل سوالات و دغدغه‌های جامعه، درباره سرنوشت تحریم‌های اقتصادی در برجام است. امید است این نوع اقدامات منجر به افزایش آگاهی عموم مردم از واقعیت تلخ و غیرقابل پذیرش «برجام» شود.
بر اساس بررسی‌های متقن و غیرقابل تردید، هیچ یک از تحریم‌های اقتصادی، مالی و بانکی اعمال شده علیه ایران لغو نشده و ساختار تحریم‌ها حفظ شده است و همچنین برداشته شدن تحریم‌ها (تعلیق، توقف موقت اجرا و ...) منوط به انجام تعهدات ایران و راستی‌آزمایی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی شده است.
بازگشت‌پذیری سریع تحریم‌ها (snap-back) نیز شبحی دایمی از ترس را بر روی ایران ایجاد خواهد کرد و زمینه‌ای برای نفوذ بیشتر آمریکا مهیا می‌کند. حفظ ساختار تحریم‌ها و مهندسی صورت‌گرفته بر روی داده‌ها و ستانده‌ها و زمان‌بندی‌ آنها در توافق اثبات می‌کند که آمریکا به دنبال آن است که ایران انقلابی را برای مدت طولانی حداقل ده سال مهار کند.
بررسی جزیی‌تر و بند به بند دو نکته فوق، در قالب پرسش و پاسخ‌های تشریحی ذیل تقدیم می‌گردد:
1-  با توجه به بند ۲۳ متن اصلی برجام آیا این امکان وجود دارد که با فرا رسیدن روز انتقال، دولت آمریکا بعد از تعقیب اقدامات مربوط موفق به لغو تحریم‌های ایالات متحده نشود؟ در صورت عدم امکان لغو تحریم‌ها، در این حالت وضعیت حقوقی فیمابین ایران و ایالات متحده و کشورهای ثالث چه گونه خواهد بود؟ آیا بیان ذکر شده در برجام به معنای حفظ کامل ساختار تحریم‌های آمریکا و تنها ارائه یک تخفیف تحریمی به ایران نبوده و تنها بخش‌های اندکی از تحریم‌های آمریکا تعلیق نخواهند شد؟
دولت آمریکا در بند ۲۳ متن اصلی تنها متعهد به پیگیری لغو تحریم‌های مشخص شده در ضمیمه دوم می‌شود. براساس برجام دولت آمریکا متعهد به نتیجه نشده است. اگر لغو تحریم‌ها رخ ندهد، تنها راه باقی مانده ادامه دادن مسیر تعیین شده در برجام یعنی توقف موقت اجرا خواهد بود. قوانین تحریمی باقی مانده و تنها دولت آمریکا در اجرا آنها را متوقف می‌‌کند. در این فضا اعتماد برای حضور در اقتصاد ایران شکل نخواهد گرفت.
حفظ ساختار تحریم از سوی دولت آمریکا به دو معنا رخ داده است: اول اینکه ساختار و سازوکارهای حقوقی قوانین تحریم پابرجا مانده است. یعنی تمامی قوانین تحریمی کنگره آمریکا که بخش اصلی تحریم‌های آمریکا علیه ایران را شکل می‌دهند، باقی می‌ماند. در برجام تنها برخی از این قوانین به صورت موقت اجرایشان متوقف می‌شود. اما بخش قابل توجه دیگری که از نظر دولت آمریکا تحریم‌های غیرهسته‌ای بوده (حمایت از تروریسم، حقوق بشر و سلاح‌های کشتار جمعی) باقی خواهد ماند.
معنای دوم اینکه از نظر موضوعی، ساختمان تحریم‌ها باقی‌مانده و تنها برخی از اجزای این ساختمان به صورت موقت اثر اجرایی ندارند. هنوز سیستم بانکی ایران به عنوان منطقه‌ پولشویی (بر اساس بند a بخش ۱۲۴۵ قانون
2012 NDAA) شناخته می‌شود و همچنان همکاری اقتصادی با بانک‌های ایران ریسک حضور در اقدامات پولشویی را داراست. آمریکا می‌تواند هر یک از بانک‌های ایرانی را که بخواهد به عنوان موسسه مالی تامین‌کننده فعالیت‌های تروریستی و یا همکاری با نهادهای حامی تروریسم، تحریم کند.
در حوزه نفتی نیز باقی ‌ماندن حالت عدم دسترسی به پول نفت یا قفل شدن پول‌های نفتی باقی مانده و آثار خود را بر اقتصاد ایران خواهد گذاشت. خریداران جدید نیز باید با هماهنگی دولت آمریکا اقدام به خرید نفت کنند.
ریسک همکاری اقتصادی با ایران نیز به دلیل بازگشت‌پذیری سریع تحریم‌ها همچنان بالاست. در نتیجه از نظر موضوعی نیز بخش مهمی از ساختمان تحریم‌ها باقی می‌ماند.
2-  نحوه انشای مفاد برجام به نحوی است که به نظر می‌رسد جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک حاکمیت ـ نه صرفاً قوه اجرایی دولت جمهوری اسلامی ایران ـ برجام را خواهد پذیرفت اما مستند به بندهای متعدد برجام از جمله بندهای ۲۳ و ۲۵ ایالات متحده، اولاً به عنوان قوه اجرایی و نه قوه مقننه فدرال و ثانیاً به عنوان قوه اجرایی فدرال و در قالب محدودیت‌های آن و فارغ از قوه اجرایی و مقننه ایالات این کشور برجام را پذیرفته است؟ این عدم تعادل در سطح پذیرش برجام هرچند تا حدودی ریشه در ویژگی خاص نظام حقوقی ملی دو طرف دارد لیکن زمینه فرار از اقدامات مورد پذیرش توسط ایالات متحده آمریکا را به همراه دارد؛ در این خصوص چه تدبیری اندیشیده شده است؟
یکی از زیرکی‌های آمریکا در تنظیم برجام ایجاد تمایز میان قوای داخلی آمریکا در متعهد شدن به مفاد برجام است. بر این اساس و همان طور که در بند ۱۱ ضمیمه پنجم تصریح شده است، «ایالات متحده آمریکا، وفق اختیارات ریاست جمهوری، اقدام به صدور دستورهای توقف که از«روز اجرا» واجد اثر می‌شود، خواهد نمود که موجبات توقف اعمال تحریم‌های مرتبط هسته‌ای مبتنی بر قوانین موضوعه به نحو مصرح در بخش‌های ۱۷-۱ تا ۱۷-۲ این پیوست را فراهم خواهد کرد.»
نکته قابل توجه این است که اختیارات رئیس جمهور آمریکا در توقف موقت اجرا براساس ظرفیت قانونی (ویورها/ صرف‌نظر کردن) انجام می‌شود که در قوانین موضوعه آمریکا حدودش توسط کنگره مشخص می‌شود. این رویه هیچ قالب مشخص و همیشگی ندارد و بنا به تشخیص کنگره تعیین می‌شود. کنگره می‌تواند در برخی قوانین اختیار « ویورها/ صرف‌نظر کردن» را به رئیس جمهور بدهد و یا ندهد. کیفیت این اختیار نیز می‌تواند متفاوت باشد. رئیس جمهور آمریکا در صورت استفاده از این اختیار باید به کنگره گزارش دهد و گواهی کند که شرط استفاده از این اختیار محقق شده است (در قانون ایسا (۱۹۹۶) کنگره از رئیس‌جمهور خواسته است که گواهی دهد صرف‌نظر کردن از اجرای تحریم‌ها برای منافع ملی آمریکا اهمیت (important) دارد، در قانون جامع تحریم ایران (سیسادا ۲۰۱۰) باید گواهی دهد که برای منافع ملی آمریکا ضروری(necessary) است، در قانون کاهش تهدید ایران (2012 TRA) باید گواهی کند که برای منافع ملی واجب (essential) است و در مورد تحریم‌های سلاح‌های کشتار جمعی هم باید گواهی کند که برای منافع ملی حیاتی(vital) است.)
همچنین مدت زمان اعتبار ویورها/ صرف نظر کردن نیز محدود است و رئیس جمهور برای ادامه یافتن توقف موقت اجرای قوانین باید قبل از پایان بازه زمانی ویور/ صرف‌نظر کردن، آنها را مجدد تمدید کند. در قوانین آمریکا هم بازه‌ای ۱۲۰ روزه و هم ۱۸۰ روزه وجود دارد. البته کنگره می‌تواند این مدت زمان را کم یا بیش‌تر کند. از آنجا که قوانین کنگره تاثیر ۵ ساله داشته و باید در انتهای آن دوباره بررسی و تصمیم‌گیری شود، این امکان وجود دارد که در تمدید قوانین حدود اختیارات رئیس جمهور را تغییر دهند.
اگر تغییر اختیارات رئیس جمهور آمریکا از سوی کنگره صورت پذیرد و در حالت جدید رئیس جمهور آمریکا نتواند تحریم‌های مشخص شده در برجام را موقتا متوقف کند، نقض برجام صورت نگرفته چرا که دولت آمریکا متعهد به انجام برجام براساس اختیارات خودش شده است. تنها راه پیش روی رئیس جمهور آمریکا وتو کردن قانون اصلاح شده توسط کنگره است که در برجام تعهدی مبنی بر این موضوع وجود ندارد.
3-  بر اساس زیربند ۱۶ بند c‌ و زیربند ۲۰
بند D به ترتیب مرتبط با روز اجرا و روز انتقال، برخی مفاد اتحادیه اروپایی لغو و برخی مفاد اتحادیه تعلیق می‌شود، اما بر اساس برجام مفاد
Council Decision  CFSP 2010/413 تعلیق می‌شود و نه لغو! علت آن چیست؟ از آنجایی که تحریم‌های اروپا ناشی از «تصمیمات شورا» و«مقررات شورا» بوده و تصمیمات شورا زیربنای مقررات آن هستند آیا این موضوع به منزله تعلیق بخشی از تحریم‌ها در روز اجرا به جای لغو آنها نیست؟ با توجه به اینکه تحریم‌های اروپا در تحریم‌های ثانویه آمریکا نیز موجود هستند، تعلیق تحریم‌های اروپا (حتی در همین حد موجود در برجام) درصحنه عمل تغییری در ساختار تحریم‌های کشور و اثرات آن ایجاد خواهد کرد؟
بر اساس برجام اتحادیه اروپا متعهد شده است تا در روز اجرا برخی از مفاد مقررات اجرایی (Council Regulation) مصوبه ۲۰۱۲ را لغو و مفاد مرتبط در تصمیم شورا (Council Decision) مصوبه ۲۰۱۰ را تعلیق کند. تفاوت این دو پدیده حقوقی در این است که مقررات اجرایی تعیین‌کننده شیوه اجرای تصمیم شوراست و تا زمانی که تصمیم شورا وجود نداشته باشد، مقررات اجرایی نمی‌تواند وجود داشته باشد. به عبارت دیگر اتحادیه اروپا تصمیم سیاسی خود را در تصمیم شورا می‌گیرد و اخذ مقررات اجرایی نیازی به همراه کردن اراده‌های سیاسی ندارد و تنها هماهنگی‌های اجرایی لازم است و مسیر بسیار سریعی را طی خواهد کرد. به همین دلیل است که اروپا در تعیین مصادیق تحریم که به طور گسترده در سال ۲۰۱۲ رخ داد، سریع عمل کرد چرا که قانون مشروعیت‌بخش آن از قبل وجود داشت.
در نتیجه آنچه که در توافق وین رخ داده است همان تعهدی است که اتحادیه اروپا در بیانیه لوزان وعده داده بود. در آن بیانیه اتحادیه اروپا متعهد به خاتمه دادن به اجرای (Terminate implementation) تحریم‌ها شده بود. اروپا در واقع به تعلیق تحریم‌های خود متعهد شده است و قابلیت بازگشت‌پذیری سریع را خواهد داشت.
4- تحریم‌هایی که به موجب قطعنامه‌های سازمان ملل متحد، دستور‌العمل اجرایی رئیس جمهور آمریکا و اتحادیه اروپایی وضع شده است، به موجب برجام لغو شده است یا تعلیق؟
وضعیت تحریم‌ها در برجام:
تحریم‌های اصلی علیه ایران از نظر نهاد وضع‌کننده به تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل، تحریم‌های اتحادیه اروپا، تحریم‌های دولت آمریکا و تحریم‌های کنگره آمریکا؛ تقسیم می‌شود.
وضعیت هرکدام از دسته‌های فوق در برجام به شرح زیر است:
تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل: براساس برجام به موجب تصویب قطعنامه ۲۲۳۱ که از روز اجرا موثر می‌شود، تحریم‌های وضع شده در قطعنامه‌های گذشته یعنی قطعنامه ۱۶۹۶، ۱۷۳۷، ۱۷۴۷، ۱۸۰۳، ۱۸۳۵ و ۱۹۲۹ لغو خواهد شد. اما از آنجایی که در بند ۱۲ این قطعنامه در صورت اعتراض یکی از اعضای برجام، به صورت خودکار تمامی تحریم‌های لغو شده بعد از ۳۰ روز بازمی‌گردند بدون آنکه مسیر طبیعی خود را طی کنند، نمی‌توان این لغو را یک لغو مطلق دانست بلکه می‌توان آن را لغو مشروط عنوان کرد.
تحریم‌های اتحادیه اروپا: براساس برجام اتحادیه اروپا متعهد شده است تا در روز اجرا برخی از مفاد مقررات اجرایی (Council Regulation) مصوبه ۲۰۱۲ را لغو و مفاد مرتبط در تصمیم شورا (Council Decision) مصوبه ۲۰۱۰ را تعلیق کند. تفاوت این دو پدیده حقوقی در این است که مقررات اجرایی تعیین‌کننده شیوه اجرای تصمیم شوراست و تا زمانی که تصمیم شورا وجود نداشته باشد، مقررات اجرایی نمی‌تواند وجود داشته باشد. به عبارت دیگر اتحادیه اروپا تصمیم سیاسی خود را در تصمیم شورا می‌گیرد و اخذ مقررات اجرایی نیازی به همراه کردن اراده‌های سیاسی ندارد و تنها هماهنگی‌های اجرایی لازم است و مسیر بسیار سریعی را طی خواهد کرد. به همین دلیل است که اروپا در تعیین مصادیق تحریم که به طور گسترده در سال ۲۰۱۲ رخ داد، سریع عمل کرد چرا که قانون مشروعیت بخش آن از قبل وجود داشت.

در نتیجه آنچه که در توافق وین رخ داده است همان تعهدی است که اتحادیه اروپا در بیانیه لوزان وعده داده بود. در آن بیانیه اتحادیه اروپا متعهد به خاتمه دادن به اجرای (Terminate implementation) تحریم‌ها شده بود. اروپا در واقع به تعلیق تحریم‌های خود متعهد شده است و قابلیت بازگشت‌پذیری سریع را خواهد داشت.
تحریم‌های دولت آمریکا: برخی از تحریم‌های آمریکا علیه ایران به واسطه صدور دستورات اجرایی رئیس جمهور (Executive Orders) است. تاکنون ۱۷ دستور اجرایی رئیس جمهور آمریکا به منظور اعمال تحریم ایران صادر شده است که براساس متن برجام (بند ۱۷.۴ ضمیمه پنجم) از ۱۷ دستور اجرایی فوق تنها ۴ دستور به همراه  بخشی از یک دستور دیگر، قرار است لغو شود.
تحریم‌های کنگره آمریکا: براساس برجام رئیس جمهور آمریکا متعهد شده است وفق اختیارات خود اقدام به توقف موقت اجرای قوانین تحریمی کنگره کند (در این زمینه هیچ‌گونه لغوی در کار نیست). اما این توقف موقت اجرا شامل تمامی قوانین تحریمی کنگره نمی‌شود. قوانین تحریمی کنگره آمریکا علیه ایران به شرح زیر است:
1- قانون تحریم ایران (ایسا ۱۹۹۶)
2- قانون عدم اشاعه ایران، کره شمالی و سوریه (INKSA) (در برجام هیچ اشاره‌ای به این قانون نشده است)
3-  قانون منع اشاعه هسته‌ای ایران (2002 INPPA, (در برجام هیچ‌ اشاره‌ای به این قانون نشده است)
4- قانون حمایت از آزادی در ایران (IFSA) (در برجام هیچ اشاره‌ای به این قانون نشده است)
5- قانون جامع تحریم ایران و کاهش سرمایه‌گذاری (سیسادا ۲۰۱۰) (در برجام یک بند از بندهای تحریمی این قانون شامل توقف موقت اجرا می‌شود)
6- قانون اختیارات دفاع ملی برای سال مالی ۲۰۱۲- بخش ۱۲۴۵ (۲۰۱۲) (در برجام بند d1 و d3 از بخش ۱۲۴۵ شامل توقف موقت اجرا می‌شود)
7- قانون کاهش تهدید ایران و حقوق بشر در سوریه (TRA2012)
8- قانون آزادی و مقابله با اشاعه ایران (IFCA, 2012)
(بندهای۱۲۴۴(c)  (1) and (d), 1245(a)(1)(A), (a)(1)(C)(i)(II) and (c), 1246(a) and 1247(a) شامل توقف موقت اجرا می‌شود)
همچنین برخی از قوانین کنگره وجود دارد که اختصاص به ایران نداشته اما برخی از نهادها و بانک‌های ایران مصداق اجرای این قوانین تشخیص داده شده‌اند مانند قانون وطن‌پرستی آمریکا.
بر اساس برجام موارد مهم زیر شامل توقف موقت اجرا نمی‌شود:
* بندهای باقی مانده از قانون سیسادا:
* بند (b(2)) از بخش ۱۰۳
* بند (b(3)) از بخش ۱۰۳
* بند (c(2)(A)) از بخش ۱۰۳: تحریم موسسات مالی خارجی که برای دولتمردان ایرانی و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی خدمات ارایه دهند.
* بند (c(2)(B)) از بخش ۱۰۳: تحریم موسسات مالی خارجی که به افراد و نهادهایی که براساس قطعنامه‌های ۱۷۳۷، ۱۷۴۷، ۱۸۰۳ و ۱۹۲۹ شورای امنیت سازمان ملل تحریم شده‌اند، ارایه خدمات می‌دهند.
* بند (c(2)(C)) از بخش ۱۰۳: تحریم موسسات مالی خارجی که در امر پولشویی برای مقاصد مطرح شده در بند A,B اشاره شده است
* بند (c(2)(D)) از بخش ۱۰۳: تحریم موسسات مالی خارجی که به بانک‌های ایرانی و همچنین بانک مرکزی ایران خدماتی ارایه دهند که منجر به انجام اقدامات توصیف شده در بند A,B شود.
* بند (c(2)(E)(i)) از بخش ۱۰۳: تحریم موسسات مالی خارجی که تراکنش مالی و یا خدمات مالی مهمی به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و یا سایر افرادی که براساس قانون حالت فوق‌العاده دارایی‌های آنها بلوکه شده است؛ ارایه دهند.
* بند (c(2)(E)(ii)(II)) از بخش ۱۰۳: تحریم موسسات مالی خارجی که تراکنش مالی و یا خدمات مالی مهمی به موسسه مالی که دارایی‌هایش به دلیل ارتباط با حمایت ایران از تروریسم بین‌المللی بلوکه شده است.
* بخش ۱۰۵: تحریم افرادی که در موضوع نقض حقوق بشر در ایران مسئول شناخته می‌شوند.
* بخش ۱۰۶: دولت آمریکا با نهادهایی که فناوری‌های حساس را به ایران صادر می‌کنند وارد معامله اقتصادی نخواهد شد.
* بخش ۱۰۸: اعمال تحریم‌های مشخص شده در قطعنامه‌های سازمان ملل.
* بخش ۳۰۳: ایجاد محدودیت برای کشورهایی که مقررات کنترل صادرات را رعایت نکرده و منجر به توسعه تسلیحات کشتار جمعی و سیستم‌های هدایت‌کننده و تروریسم بین‌المللی می‌شوند.
بندهای باقی‌مانده از قانون 2012؛ NDAA,
* بند c از بخش ۱۲۴۵: بلوکه شدن دارایی‌های موسسات مالی ایران در آمریکا
* بند d (4) از بخش ۱۲۴۵ (تحریم تراکنش‌های مالی خرید نفت از ایران)
* بندهای باقی مانده از قانون IFCA
* بند d از بخش ۱۲۴۷: تحریم تراکنش مالی نفت ایران و قفل شدن آنها
* بند e از بخش ۱۲۴۷: تحریم تراکنش مالی خرید گاز از ایران و قفل شدن آنها
* بخش ۱۲۴۸: تحریم صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
* و …
5 -  با توجه به بند ۳۰ متن اصلی برجام آیا اتحادیه اروپایی و آمریکا امکان وضع تحریم‌ها را براساس سایر جهاتی(حقوق بشر، تروریسم و ... (که در قوانین این کشورها مقرر می‌شود دارد؟
بر اساس متن برجام در بندهای ۲۶ و ۲۹ و ۳۰ از متن اصلی، اتحادیه اروپا متعهد شده است تا از اعمال تحریم‌های مشخص شده در برجام به بهانه‌های دیگر خودداری کند. به نظر می‌رسد این تصریح دست اتحادیه اروپا از اعمال مجدد این تحریم‌ها را از نظر حقوقی خواهد بست. اما توجه به دو نکته ضروری است: اول اینکه تحریم‌های حقوق بشری اتحادیه اروپا کما فی‌السابق ادامه دارد. تصمیم شورای اتحادیه اروپا به شماره ۲۳۵/۲۰۱۱ که تحریم‌های حقوق بشری علیه ایران اعمال کرده است، بدون هیچ تغییری ادامه خواهد یافت و برجام منعی برای ادامه این قانون تحریمی قرار نداده است. دوم اینکه اتحادیه اروپا در گذشته نشان داده است که به قواعد حقوقی پایبند نبوده و علی‌رغم آنکه چندین بانک و نهاد ایرانی از جمله بانک ملت، بانک تجارت و شرکت ملی نفتکش از دادگاه عالی اروپا رای لغو تحریم‌های خود را گرفته بودند، اما این اتحادیه اروپا به بهانه‌های دیگری این بانک‌ها و شرکت ملی نفتکش را در لیست تحریمی خود قرار داد.
دولت آمریکا براساس بند ۲۶ متن اصلی برجام، تعهد خود مبنی بر عدم بازگرداندن تحریم‌های مشخص شده در ضمیمه دوم برجام را «در چارچوب نقش مشخص رئیس جمهور و کنگره» بیان کرده است. با توجه به اختیارات محدود رئیس جمهور آمریکا در توقف اجرای تحریم‌ها و نیز باقی ماندن بخش مهمی از تحریم‌های آمریکا در قالب عبارت تحریم‌های غیرهسته‌ای؛ به نظر نمی‌رسد دولت آمریکا از اعمال مجدد تحریم‌ها در قالب‌های دیگر خودداری کند. آدام ژوبین معاون وزارت خزانه‌داری آمریکا تصریح کرده است که: «ما به صراحت به سران ایران اعلام کرده‌ایم که اگر ببینیم هر یک از بانک‎هایی که از فهرست تحریم‎ها خارج می‌شوند به حمایت از حزب‌الله و نیروی قدس و فعالیت‌های غیرقانونی بالستیک ایران مبادرت کنند، بار دیگر این بانک‎ها در فهرست تحریم‎ها قرار خواهند گرفت». این صحبت به معنای باقی ماندن با قدرت تحریم‌های غیرهسته‌ای و عدم انجام تعهد مندرج در برجام می‌باشد.
6-  توجه و توان برجام در توقف تلاش آمریکا برای حفظ و تداوم فضای روانی سنگین تعامل با ایران، به عنوان یکی از اصلی‌ترین عوامل بی‌اثر کردن تخفیف تحریمی چیست؟ اکنون در برجام چگونه راه‌های بهانه‌جویی و اعمال فشار آمریکا و همپیمانانش مسدود شده است؟ چگونه می‌توان راستی‌آزمایی وجود «اراده سیاسی» در طرف مقابل برای تخفیف تحریم‌ها در برجام را داشت؟
* همان طور که از بررسی تحریم‌های اعمال شده علیه ایران مشخص می‌شود برخی از محدودیت‌های موجود در این زمینه ناشی از جو روانی و غیررسمی است که از سوی دولتمردان آمریکایی ایجاد شده است. سوال مهم این است که آیا آمریکا می‌تواند این فشار غیررسمی و روانی را بعد از برجام حفظ کند. در پاسخ به این سوال نکات زیر باید مد نظر قرار گیرد:
* دولت آمریکا براساس برجام تنها به توقف موقت اجرای برخی از تحریم‌ها متعهد شده است. بخش مهمی از قوانین و همچنین بسترهای حقوقی آن همچنان باقی مانده و واجد اثرگذاری هستند. برای مثال براساس بند a از بخش ۱۲۴۵ قانون NDAA نظام بانکی ایران منطقه نگران‌کننده در زمینه پولشویی تشخیص داده شده است. این مسئله در برجام بدون تغییر باقی مانده است، در نتیجه طبیعی است که آمریکا به موسسات مالی سایر کشورها هشدارهای لازم را برای عدم آسیب ‌دیدن از طریق همکاری با نظام بانکی ایران اعلام کند و یا براساس این قوانین فشار روانی لازم را شکل دهد. از طرف دیگر قوانین دیگر تحریمی از جمله تحریم‌های مشخص‌شده در قانون سیسادا وجود دارد که براساس برجام قرار نیست اجرای آنها متوقف شود، در نتیجه باقی ماندن آنها و اجرای آنها از سوی دولت آمریکا ریسک همکاری با بانک‌ها و نهادهای ایرانی را حفظ خواهد کرد. پس می‌توان گفت که آمریکا ظرفیت قانونی لازم برای حفظ جو روانی علیه ایران که منجر به عدم همکاری اقتصادی دیگر کشورها با ایران شود را داراست. تجربه دو سال اجرای توافق ژنو بسیار درس‌آموز خواهد بود. آمریکا با جریمه کردن بانک‌های خارجی به دلیل همکاری با اقتصاد ایران که بیش از ۱۲ میلیارد دلار شد، جو روانی سنگین علیه همکاری اقتصادی با ایران را مدیریت کرد.
* نکته دیگر در این زمینه عدم توانایی در اثبات فعالیت‌های غیررسمی برای حفظ بر ایران است. این گونه فعالیت‌ها به صورت غیررسمی، غیرشفاف و خارج از عرف‌های سیاسی موجود می‌باشد. در نتیجه برای طرف ایرانی اثبات وجود چنین فشارهایی در کمیسیون مشترک به عنوان مرجع حل اختلافات بسیار سخت است.
* نکته آخر اینکه تجربه تحریم ایران نشان داده است که فشار روانی می‌تواند از فعالیت‌های گروه‌های غیردولتی صورت پذیرد. برای نمونه فعالیت‌های گروه اتحاد علیه ایران هسته‌ای که با فشار بر شرکت ایتالیایی فیات مانع ادامه همکاری این شرکت با اقتصاد ایران شدند.
7-  با توجه به عدم لغو همه تحریم‌ها و حفظ بلاتکلیفی در فعالین اقتصادی، به علت حفظ سایه‌ بازگشت آسان‌ تحریم‌ها و ایجاد ریسک برای شرکت‌ها و افراد فعال در حوزه‌های صنعتی و تجاری برای حضور در ایران از یک سو و از سوی دیگر به علت بلندمدت و چندین‌ساله قراردادها در حوزه‌های مهم صنعتی و تجاری، چه تدبیری برای برون‌رفت از حفظ زیرساخت تحریم غرب و خطرات ناشی از آن صورت گرفته و پیش‌بینی شده است؟
* متاسفانه مسئله بازگشت‌پذیری سریع (snap-back) تحریم‌ها در برجام وجود داشته و همین مسئله سبب خواهد شد تا ریسک همکاری اقتصادی با ایران نسبت به قبل از برجام تغییرمحسوسی نکند. در نتیجه به نظر نمی‌رسد بتوان تدبیری در برطرف کردن این مسئله انجام داد.
8-  با توجه به وضعیت تحریم سوئیفت در توافق جامع که در متن اصلی توافق بر برداشته شدن تحریم آن برای افراد و نهادهای پیوست یک از ضمیمه دوم در بند ۱۹ از متن اصلی توافق تاکید شده ولی در بند ۲۰ از ضمیمه پنجم این تعهد به روز انتقال موکول شده است، زمان رفع مشکلات ناشی از ایجاد محدودیت در ارایه خدمات سوئیفت چه موقع می‌باشد؟
* متاسفانه علی‌رغم تاکید متن اصلی برجام در برداشته شدن تحریم سوئیفت در روز اجرا، اما در ضمیمه پنجم موضوع توقف اجرای تحریم خدمات پیام‌رسانی مالی از جمله سوئیفت به بعد روز انتقال موکول شده است. به نظر می‌رسد اگر اتحادیه اروپا با حسن ظن به اجرای برجام بپردازد، با خارج شدن افراد و نهادهای مشخص شده در پیوست یک از ضمیمه دوم، ممنوعیت ارایه خدمات سوئیفت به آنها برداشته خواهد شد، اما این امر به صورت صریح در ضمیمه پنجم بیان نشده است. در جمع‌بندی می‌توان گفت که استفاده از خدمات سوئیفت فقط برای لیست بانک‌های مشخص شده در پیوست یک از ضمیمه دوم در روز اجرا به سختی و با پیگیری‌های مکرر امکان‌پذیر خواهد بود.
9-  در برجام برداشته شدن تحریم مهمی چون دسترسی به درآمدهای نفتی در ابهام جدی است. آیا در برجام راه مشخصی برای بازگشت پول فروش نفت یا گاز پیش‌بینی شده است؟
متاسفانه در هیچ کجای برجام سخنی از برداشته شدن تحریم درآمدهای نفتی نشده است. نه در ضمیمه دوم و در توضیح تحریم‌ها و نه در ضمیمه پنجم که برنامه اجرایی توافق است. همچنین با بررسی قوانینی که آمریکا متعهد به توقف موقت اجرایشان شده است، مشاهده می‌شود که بند d4 از بخش ۱۲۴۵ قانون NDAA که مربوط به تحریم تراکنش‌های مالی خرید نفت ایران می‌باشد و همچنین بند d از بند ۱۲۴۷ قانون IFCA که درباره تحریم تراکنش‌های مالی خرید نفت از ایران است، مورد اشاره قرار نگرفته و در هیچ جای برجام ذکر آن نرفته است. در نتیجه این تحریم‌ها کما فی‌السابق ادامه خواهد یافت و در نتیجه آن خریداران نفت ایران باید درآمدهای ناشی از آن را در یک حساب به نام ایران واریز کرده و ایران تنها می‌تواند از این منابع در تجارت دوجانبه با کشور خریدار نفت استفاده کند. ایران حتی قادر به خرید طلا و انتقال آن به داخل کشور نخواهد بود.
همچنین بند e از بخش ۱۲۴۷ قانون IFCA که درباره تحریم تراکنش مالی خرید گاز طبیعی از ایران می‌باشد، همانند تراکنش مالی نفت ایران در برجام مورد اشاره قرار نگرفته است و در نتیجه اجرای برجام قرار نیست درآمدهای ناشی از فروش گاز (در صورت تحقق یافتن با وارد شدن فازهای پارس جنوبی به بخش تولید گاز) به راحتی در اختیار ایران قرار گیرد.
10-  تحریم چرخه دلار تا چه زمان ادامه خواهد یافت؟
* تحریم چرخه دلار یا U-Turn از سال ۲۰۰۸ علیه نظام بانکی ایران اعمال شده است. این تحریم از سوی وزارت خزانه‌داری آمریکا وضع شد. براساس این تحریم دیگر بانک‌های خارجی قادر به کلیر (clear) کردن تراکنش‌های دلاری بانک‌های ایرانی نیستند. تا قبل از آن بانک‌های خارجی به نیابت از بانک‌های ایرانی این کار را انجام دهند. اما بعد از این مصوبه وزارت خزانه‌داری دیگر این کار امکان‌پذیر نبود و در نتیجه بانک‌های ایرانی از انجام فعالیت‌های بانکی بر پایه دلار محروم شدند. این تحریم در برجام اشاره نشده است و در نتیجه باقی خواهد ماند. نه در روز اجرا و نه روز انتقال و نه حتی در روز خاتمه این تحریم تغییر نخواهد کرد.

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 7 مهر 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

قلب توافق نبض ندارد

اما در این میان مهم‌ترین مسئله تحریم‌ها و سرنوشت آنهاست. رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز تکلیف این قضیه را به صراحت روشن کردند که « اگر قرار است تحریم‌ها برداشته نشود، پس معامله‌ای هم در کار نخواهد بود.»
این در حالی است که متاسفانه برجام در این زمینه کاملاً ناکارآمد و محل تامل است و چکیده ماجرا این است که سامانه تحریم‌ها علیه ایران حفظ خواهد شد. برخی از مستندات این واقعیت به شرح زیر است؛
1- اجرای هرگونه تخفیف تحریمی (اعم از تعلیق تحریم‌های آمریکا و اروپا و اجرای لغو قطعنامه‌های سابق شورای امنیت) از «روز اجرا» آغاز خواهد شد، که «روز اجرا» زمان مشخصی ندارد و منوط به اجرای تعهدات کمی و کیفی ایران (تعهدات برجام و تعهدات نقشه راه) و تأیید اجرای کامل تعهدات ایران توسط آژانس بین‌المللی انرژی اتمی است. (بند ۱۰ و ۱۴ و ۱۶ و ۱۷ و ۱۸ ضمیمه ۵ برجام) با توجه به سابقه‌ بد آژانس و باز بودن باب بهانه‌جویی (مخصوصاً به علت وجود تعهدات کیفی) و عدم رضایت آژانس پیرامون اجرای کامل تعهدات ایران در برجام و در نقشه راه، و منوط شدن فرا رسیدن روز اجرا به گزارش آژانس در این زمینه، این روز می‌تواند هیچ وقت فرا نرسد.
2- تحریم‌های شورای امنیت، فقط تعلیق می‌شوند. تحریم‌های شورای امنیت در واقع تعلیق شده‌اند، نه لغو؛ یعنی با توجه به مکانیسم حل اختلاف مورد توافق در برجام، هیچ مانع حقوقی برای برگشت خودکار و کامل تحریم‌های قطعنامه‌های قبلی شورای امنیت وجود ندارد و هر موقع که هر یک از کشورهای آمریکا، انگلستان، فرانسه، چین و روسیه اراده کنند، می‌تواند صرفاً با ادعای این‌که ایران به تعهدات خود عمل نکرده است، آنها را بطور کامل برگردانند، و امکان وتوی این تصمیم (برگرداندن قطعنامه‌های قبلی شورای امنیت علیه ایران) توسط اعضای دائمی دیگر شورای امنیت (مثلاً روسیه) نیز توسط برجام سلب شده است (بند ۳۷ متن برجام و بند ۱۲ قطعنامه ۲۲۳۱)
3- از دو قانون تحریمی اروپا، فقط یکی از آنها در برجام مورد بحث قرار گرفته، که آن هم در روز اجرا فقط تعلیق می‌شود، آن هم نه همه مواردش.
4-  هیچ یک از افراد، نهادها و شرکت‌های مورد تحریم، در روز اجرا از لیست تحریم‌های اروپا خارج نمی‌شوند. بخشی از آنها در روز اجرا تحریم‌شان تعلیق می‌شود و بعد از ۸ سال لغو می‌شود. بخشی از آنها نیز در روز انتقال (۸سال بعد از روز توافق) تحریم‌شان تعلیق و در روز لغو قطعنامه (حداقل ۱۰ سال بعد از روز توافق) تحریم‌شان لغو می‌شود. (بند ۱۶ و ۲۰ ضمیمه ۵)
5- با توجه به اینکه همه تحریم‌های اروپا در تحریم‌های ثانویه آمریکا نیز موجود هستند، تعلیق تحریم‌های اروپا (حتی در همین حد موجود در برجام) در صحنه عمل تغییری در ساختار تحریم‌های کشور و اثرات آن ایجاد نخواهد کرد.
6- از دستورات اجرایی رئیس جمهور آمریکا (حدود ۳۰ دستور اجرایی که ۱۰ دستور آن فعال است) در متن توافق فقط به لغو ۴ دستور اجرایی (که ۳ دستور از آن‎ها فعال است) و بخش‌هایی از یک دستور اجرایی دیگر اشاره شده و در باقی دستورات اجرایی رئیس‌جمهور آمریکا هیچ لغو و تعلیق و تغییری در کار نیست. (حتی پس از روز لغو قطعنامه)
7-  قوانین تحریمی کنگره آمریکا (بخش مورد بحث در برجام) تنها اجراشان متوقف می‌شود. یعنی نه تنها لغو نمی‌شوند، حتی قوانین‌شان تعلیق هم نمی‌شود (بند ۱۷ ضمیمه ۵ برجام). این توقف اجرا (cease application) و نه تعلیق (suspend) به این معناست که هر ۴ ماه (یا ۶ ماه) رئیس جمهور آمریکا باید دستور توقف اجرای این تحریم‌ها را (با ذکر دلایل مجاب کنند‌ه‌ی خود برای کنگره) تمدید کند. این موضوع در تداوم توقف اجرای تحریم‌های آمریکا در آینده تزلزل جدی ایجاد می‌کند.
8- هیچ یک از قوانین تحریمی کنگره آمریکا (یعنی تحریم‌های اصلی ایران) نه تنها در طول دوره اجرای برجام لغو نمی‌شوند، بلکه هیچ چشم اندازی هم برای لغو آنها وجود ندارد و بطور کلی در برجام هیچ تعهدی در زمینه لغو حتی یک تحریم کنگره آمریکا وجود ندارد و تنها در روز انتقال (۸ سال بعد از روز توافق) سخن از «تلاش» دولت آمریکا برای خاتمه یا اصلاح این قوانین آمده است، که این عبارت «تلاش نمودن» هیچ تعهد حقوقی‌ای را متوجه آمریکا نمی‌کند. (بند ۲۱ ضمیمه ۵ برجام)
9- کل تحریم‌هایی که آمریکا در برجام متعهد شده است که اجرای‌شان را متوقف (به عبارت دیگر، تعلیق موقت) کند، تنها بخش‌های اندکی از قوانین تحریمی کنگره‌ آمریکا را شامل می‌شود. یعنی با وجود این‌که از حوزه‌های اصلی تحریم در برجام به صورت کلی، نام برده شده است، اما مراجعه به لیست موارد ذکر شده در بند ۴ ضمیمه ۲ برجام (یعنی کل قوانین تحریمی مورد تعلیق)، نشان می‌دهد بخش‌های بسیار زیادی از قوانین تحریمی آمریکا، اصلاً در این لیست وجود ندارند. بر همین مبنا، کل امتیاز داده شده به ایران در حوزه‌ تحریم‌های این توافق، از طرف مقامات آمریکایی به معنای حفظ کامل ساختار تحریم‌های آمریکا و تنها ارائه یک تخفیف تحریمی به ایران بیان شده است. بدین ترتیب، تنها بخش‌های اندکی از تحریم‌های آمریکا تعلیق خواهند شد.
10- مطابق متن برجام، تخفیف تحریمی ارائه شده به ایران تنها شامل تحریم‌های ثانویه ایران می‌شود و تحریم‌های اولیه ایران بطور کامل دست نخورده باقی می‌مانند. این موضوع راجع به همه تحریم‌های مرتبط با کلیه اشخاص، شرکت‌ها و نهادهای آمریکا (هر شرکتی که بیش از ۵۰ درصد سهامدارانش یا تصمیم‌گیرانش آمریکایی باشند) صادق است.
11- دولت آمریکا نسبت به توقف تحریم‌های ایالتی (فعلی و آینده) علیه ایران هیچ تضمینی نداده است.
12- برای مؤثر واقع شدن رفع تحریم‌های هر حوزه باید زنجیره‌ تحریم‌های آن حوزه بطور کامل برداشته شود، اما در برجام این اتفاق نیفتاده است.
13- مطابق تأکید برجام (پاورقی ۱۴ ضمیمه ۲ متن انگلیسی، پاورقی ۱۹ ضمیمه ۲ متن ترجمه فارسی) مواردی که به عنوان رفع تحریم یک حوزه در برجام ذکر شده‌اند، مانع اعمال تحریم‌های آن حوزه براساس سایر قوانین تحریمی ذکر نشده در برجام (یعنی بخش اعظم تحریم‌های آمریکا) نمی‌شود.
اینها تنها بخشی از واقعیت‌های تلخ برجام و قطعنامه 2231 درباره سرنوشت تحریم هاست. مخاطرات توافق در حوزه امنیت کشور، گشودن راه برای محدود کردن توان موشکی کشور، مکانیزم ماشه برای بازگرداندن تحریم‌های تعلیق شده، ماندن ایران ذیل فصل 7 منشور ملل متحد، عدم مختومه شدن پرونده ساختگی هسته‌ای و... نشان می‌دهد اجرای توافق هسته‌ای نه تنها راهگشای مشکلات کشور نیست بلکه فاجعه آفرین هم هست. با توجه به این مسائل نمایندگان وظیفه‌ای سنگین و خطیر بردوش دارند و عملکرد آنان در این قضیه در تاریخ ثبت شده و مردم و آیندگان در این باره قضاوت خواهند کرد.

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 6 مهر 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

اجرای برجام فاجعه آفرین است مجلس اجازه ندهد

در حالی که هنوز مجلس نظر و رای خود درباره توافق هسته‌ای را اعلام نکرده است، یک مقام بلندپایه دولت اعلام کرد برجام وارد فاز اجرایی شده است.رهبر معظم انقلاب اسلامی یک روز پس از جمع‌بندی مذاکرات هسته‌ای در وین(24 تیرماه)، در پاسخ به نامه رئیس جمهور به دو نکته اساسی اشاره فرمودند؛ «متنی که فراهم آمده با دقت ملاحظه و در مسیر قانونی پیش‌بینی شده قرار گیرد» و «در صورت تصویب، مراقبت از نقض عهدهای محتمل طرف مقابل صورت گرفته و راه آن بسته شود.»
حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای سه روز بعد در خطبه‌های نماز عید سعید فطر نیز بار دیگر بر لزوم طی مسیر قانونی در موضوع توافق هسته‌ای تاکید کرده و فرمودند؛ «برای تصویب این متن، یک مسیر قانونیِ پیش‌بینی‌شده‌ای وجود دارد که باید این مسیر را طی کند و خواهد کرد؛ ان‌شاءالله. انتظار ما این است که دست‌اندرکاران، با دقّت مصالح را - مصالح کشور را، مصالح ملّی را- در نظر بگیرند و آنچه را تحویل ملّت خواهند داد، بتوانند با گردن افراشته، در مقابل خدای متعال هم ارائه بدهند.»
در نهایت رهبر انقلاب در دیدار اعضای مجلس خبرگان (12شهریور) به صورت مصداقی نیز به مسیر قانونی توافق هسته‌ای اشاره کرده و تاکید کردند؛ «به نظر ما مصلحت نیست که ما مجلس را از این قضیّه برکنار بداریم؛ چون قضیّه‌ای است که بالاخره دو سال است که کشور به‌طور کلّی متوجّه به آن است و حالا هم به یک نتایجی رسیده؛ [پس] باید مجلس وارد بشود. حالا مجلس چه بکند؟ بنده هیچ توصیه‌ای ندارم به مجلس شورای اسلامی که با این چه‌جوری عمل بکند. اوّلاً نوع تصمیم‌گیری چه‌جوری باشد؟ به‌نحو تصویب یا رد باشد، یا به‌نحو دیگری تصمیم‌گیری کنند؟ آیا رد کنند، آیا تصویب کنند؟ بنده هیچ توصیه‌ای ندارم. نظر متَّبَع، نظر نمایندگان ملّت است در مجلس و اینکه [مجلس‌] چه بکند، چه نکند را ما عرض نمی‌کنیم. ما معتقدیم که بالاخره خوب است مجلس را برکنار نکنیم و نمایندگان ملّت باید تصمیم بگیرند.»
این همه در حالی است که دو اصل 77 و 125 قانون اساسی نیز در این قضیه صراحت دارد که هر گونه توافق و معاهده‌ای با طرف‌های خارجی نیاز به بررسی و تصویب مجلس شورای اسلامی دارد.
با تمام این تفاصیل متاسفانه علی رغم گذشت بیش از دو ماه از پایان مذاکرات، دولت به بهانه‌های مختلف از ارائه لایحه برجام به مجلس خودداری کرده و هیچ نشانه‌ای از عزم دولت برای این تکلیف قانونی نیز دیده نمی‌شود.
تاکتیک دولت: راه بینداز، جا بینداز!
نکته تاسف بارتر آنکه دولت با دستپاچگی و عجله، پیش از طی مسیر قانونی اجرای برجام را نیز کلید زده است. به نظر می‌رسد دولت با اتخاذ تاکتیک « راه بینداز، جا بینداز!» سعی در دور زدن مجلس داشته و می‌خواهد نمایندگان مجلس را در عمل انجام شده قرار دهد.
در همین زمینه روحانی چندی پیش در مصاحبه‌ای اعلام کرد نظر مجلس درباره توافق هسته ای، مخالف نظر مردم نخواهد بود! حال آنکه خواسته مردم از توافق، لغو کلیه تحریم‌ها و ادامه برنامه هسته‌ای است؛ موضوعی که در برجام دیده نمی‌شود.
روز گذشته نیز علی شمخانی دبیر شورای عالی امنیت ملی اجرایی شدن توافق را تایید کرده و گفت: قطعا وارد فاز اجرای برجام شده ایم!
وظیفه سنگین مجلس
روز گذشته برخی نمایندگان مجلس از طرحی دو فوریتی درباره توافق هسته‌ای خبر دادند که تا بعداز ظهر دیروز بیش از 50 نماینده آن را امضا کرده‌اند. به گفته پیشنهاد دهندگان، این طرح ملاحظات کشور و نظام در اجرای برجام در ابعاد مختلف اقتصادی، فنی، علمی، نظارتی و دیگر ابعاد مدنظر قرار گرفته و دولت را در اجرای برجام ملزم به رعایت آن می‌کند.
ارائه این طرح در حالی است که کمیسیون ویژه برجام نیز گزارش خود را تقدیم نمایندگان ملت خواهد کرد. حال باید دید نمایندگان مجلس دربرخورد با برجام که دولت پیش از اخذ مجوز قانونی اجرای آن را آغاز کرده است، چه تدبیری خواهند اندیشید. آیا به رسالت تاریخی خود در این زمینه عمل می‌کنند یا با ارائه چند توصیه و نصیحت کلی، کیفی و غیرقابل سنجش به دولت، از زیر این بار سنگین شانه خالی کرده و بر خط دولت برای به حاشیه راندن مجلس، مهر تایید می‌زنند.
مجلس؛ سنگر صیانت از خطوط قرمز
خطوط قرمز هسته‌ای کشور کاملاً روشن و صریح بوده و به هیچ عنوان قابل انکار و چشم‌پوشی نیست. ملت نیز از نمایندگان خود انتظار دارند شان و جایگاه مجلس را به عنوان سنگربان خطوط قرمز هسته‌ای رعایت کرده و مرعوب جوسازی‌های رسانه‌ای نشده و برخی وعده و وعیدهای انتخاباتی آنان را از عمل به رسالت خود بازندارد.
در حالی که اصل اساسی همزمانی تعهدات دوطرف در توافق رعایت نشده، نمایندگان ملت باید از خود بپرسند تا چندی دیگر که ایران همه امتیازات سنگین خود را واگذار کرد، با دست خالی چگونه خواهد توانست حق خود را از طرف مقابل بگیرد؟ نکته مهم و قابل تامل آن است که امتیازات داده شده به هیچ عنوان قابل بازگشت نیستند. نه 9700 کیلو اورانیوم غنی شده را می‌توان به کشور بازگرداند و نه سانتریفیوژهای اسقاط شده را می‌توان دوباره راه اندازی کرد و نه راکتور بتن ریزی شده اراک را می‌توان به حالت اول درآورد.

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 6 مهر 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

زاکانی: وزارت خارجه هنوز به سؤالات کمیسیون برجام پاسخ نداده است

سیدحسین نقوی حسینی نماینده مردم ورامین و سخنگوی کمیسیون ویژه بررسی برجام مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار پارلمانی خبرگزاری فارس، به ارائه گزارشی از جلسه کمیسیون متبوعش که صبح امروز تشکیل شد، پرداخت و اظهار داشت: در ابتدای این جلسه آقای زاکانی رئیس کمیسیون گفت که سازمان انرژی هسته‌ای به سوالات ارسالی کمیسیون پاسخ داده است اما سوالاتی که برای وزارت خارجه ارسال شده همچنان بدون پاسخ مانده است.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 5 مهر 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

سبقت غیرمجاز دولت از برجام تصویب نشده!

در حالی که کمیسیون برجام به کار خود ادامه می‌دهد و سرگرم تهیه گزارشی است که به نمایندگان ملت جهت تصمیم‌گیری لازم ارائه شود، دولت یازدهم بدون اخذ مصوبه از مجلس، کار خود را از مدت‌ها پیش آغاز کرده و متن حاصل شده در وین را در مسیر اجرا قرار داده که بازدید آژانس از پارچین، مواضع دولتمردان و خط رسانه‌ای زنجیره‌ای‌ها در این راستا می‌تواند مورد ارزیابی قرار گیرد.  
آنچه که روشن و بدیهی است آن است که برجام براساس نص صریح قانون اساسی بایستی به مثابه همه توافقات بین‌المللی که تعهداتی برای جمهوری اسلامی دارد، در مجلس شورای اسلامی بررسی و پس از تصویب در مرحله اجرا قرار بگیرد ولی دولت و رئیس جمهور محترم از آن جایی که به این مسیر قانونی یعنی بررسی تعهدات بین‌المللی در مجلس اعتقادی ندارد از این رو به لوازم این بررسی نیز قائل نبوده و از آن عبور کرده است.
روحانی: با اجرای برجام فاصله کمی داریم!
در این راستا رئیس جمهور در اولین برنامه سفر خود به نیویورک،  در دیدار مدیران و مجریان ارشد رسانه‌های آمـــــریکایی و بین‌المللی در جــــــواب سوالی درباره انتظار ایران از برجام گفت: مخالفت‌ها و موافقت‌ها در ایران و آمریکا طبیعی است. در ایران اکثریت بزرگی از مردم موافقند و اقلیتی هم مخالفند. مهم این است که برجام باید تا قبل از سال 2015 اجرایی شود و از نظر ما حتی می‌شود در نوامبر هم اجرایی شود. تا آن زمان، خیلی فاصله نداریم.
رئیس جمهور پیش از این نیز در مصاحبه با شبکه خبری آمریکایی سی‌بی‌اس با مفروض گرفتن تصویب برجام در مجلس گفته بود: اکثریت مردم ما در نظرسنجی دیدگاه مثبتی درباره این توافق دارند و معمولا نهادهایی مانند پارلمان و شورای عالی امنیت ملی از افکار عمومی دور نمی‌شوند و در این مسیر حرکت می‌کنند.
روحانی در این مصاحبه در عین حالی که می‌گوید رهبر معظم انقلاب بررسی توافق را بر عهده نهادهای مسئول دانسته‌اند، از سوی دیگر از نظرسنجی‌های عمومی سخن می‌گوید که مردم را موافق توافق نشان می‌دهد بی‌آن که بگوید براساس نظرسنجی دانشگاه مریلند آمریکا که متن کامل آن در سایت اطلاع‌رسانی این دانشگاه منتشر شد مردم ایران براساس اطلاعات غلط داده شد، به آنان از جمله برداشته شدن کامل تحریم‌ها و همچنین عدم بازرسی از اماکن نظامی و... از این توافق حمایت کرده‌اند و در صورت ارائه اطلاعات صحیح از میزان این موافقت به اندازه بسیاری کاسته خواهد شد.
سبقت از برجام!
از سوی دیگر روحانی در مصاحبه‌های متعدد خود در آمریکا از روند پسا توافق و یا به تعبیر ایشان پسا تحریم سخن گفته و از شرکت‌های آمریکایی خواسته است که برای تجارت و مبادله با ایران تلاش کنند و در این زمینه منعی وجود ندارد. وی همچنین گفته است «یکی از راه‌های کاستن فاصله ایران و آمریکا همکاری‌های اقتصادی است.» این همه در حالی است که تکلیف برجام در مجلس هنوز مشخص نشده و دولت از برجام سبقت گرفته است!
انتصاب رئیس ستاد اجرایی برجامی که تصویب نشده است
از سوی دیگر و ورای اظهارات رئیس جمهور، هفته گذشته محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه دستور تشکیل ستاد پیگیری برجام در این وزارتخانه را صادر و سید عباس عراقچی را به ریاست این ستاد منصوب کرد.
بر اساس این خبر، عراقچی و ظریف همراه با بعیدی نژاد سه‌شنبه -31 شهریور- برای پیگیری اجرای برجام به نیویورک رفتند.
این همه در حالی است که روند بررسی برجام در مجلس تکمیل نشده و دولت حتی لایحه آن را به مجلس ارائه نکرده است و حال چگونه متنی که تکلیف آن مشخص نیست در مرحله اجرا قرار گرفته و افرادی برای اجرای آن منصوب شده‌اند سوالی است که دولت سعی دارد با فرار به جلو چنین وانمود کند که از این مرحله عبور کرده است!
عبور از خط قرمز با بازدید از پارچین
نکته مهم دیگر آن که بازدید اخیر آمانو مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از پارچین و نمونه‌برداری از آن در حالی صورت گرفت که هنوز توافق هسته‌ای تعیین تکلیف نشده و بازرسی‌ها از جمله موارد مورد بحث است. همچنین بارها تاکید شده بازرسی از مراکز نظامی خط قرمز بوده و حضور آمانو در پارچین را می‌توان خط‌شکنی غرب برای بازرسی از سایت‌های نظامی ایران توصیف کرد. عبور از این خط قرمز پیش از تصویب برجام نیز در جای خود قابل تامل است!
این همه نشان از آن دارد که دولت یازدهم در اجرای برجام به صورت غیرمجاز از روند قانونی سبقت گرفته است، سبقتی که عدم التزام به نص صریح قانون اساسی  - اصول 77 و 125- را نشان می‌دهد.
رهبر معظم انقلاب نیز چندی پیش تاکید فرمودند نمایندگان ملت باید درباره سرنوشت برجام تصمیم‌گیری کنند و نظر آنها در این زمینه لازم‌الاجراست.
خط رسانه‌ای زنجیره‌ای‌ها برای اجرای برجام پیش از تصویب
روزنامه زنجیره‌ای آرمان نیز در شماره دیروز خود از خوشه‌چینی از برجام در نیویورک نوشته و اضافه کرده است: [امروز] موسم حراست و باروری نهالی [است] که در روزهای گرم تابستان غرس شد و اکنون هنگام خوشه‌چینی از آن فرا رسیده است. پرونده هسته‌ای از پیچ و خمی ۱۲ساله عبور کرد و سپس با عبور از تندباد مخالفت‌ها اکنون به مرحله تثبیت و اجرا رهنمون شده و دریچه‌ای به سمت و سوی افق‌های تازه پس از تحمل مرارت‌های سخت، پیش روی ملت ایران گشوده و دکتر حسن روحانی به عنوان نماینده ملت ایران به نیویورک رفت تا با حضور در مهم‌ترین و جامع‌ترین گردهمایی سران کشورهای جهان از فرصت ممتاز پیش آمده در راستای پیشبرد منافع و مطامع ملی بهره گیرد و صدای تعامل سازنده با جهان از سوی ملت ایران پس از فتح نمایان پیشقراولان عرصه دیپلماسی باشد.
گفته‌ها و اقدامات دولت و نیز خط خبری نشریات همسو با دولت این سوال را به ذهن‌ها متبادر می‌کند که اگر برجام قطعی‌الاجرا است، کمیسیون ویژه برجام در مجلس چه می‌کند و آیا این همه انرژی و وقتی که مصروف بررسی نقاط ضعف و قوت آن شده بیهوده بوده است؟
در این راستا نظر چند نماینده مجلس را جویا شدیم.
در آمریکا هم این کار را نکردند
جواد کریمی قدوسی عضو کمیسیون سیاست خارجی و امنیت ملی مجلس در گفت و گو با کیهان با اشاره به اینکه قانون اساسی بررسی توافقات و عهدنامه‌ها را بر عهده مجلس گذاشته است گفت: از رئیس جمهوری که خود چند دوره نماینده مجلس بوده و همچنین حقوق‌دان است انتظار است که به اختیارات داده شده به مجلس در قانون اساسی اذعان داشته باشد.
وی ادامه داد: در آمریکا نیز هر چند رئیس جمهور این کشور تلاش در اجرایی شدن برجام داشته و دارد ولی اوباما هرگز از مجالس این کشور عبور نکرده و تمام تلاش خود را مصروف قانع نمودن آنان کرد نه عبور از سنا و یا کنگره.
کریمی قدوسی گفت: تاکنون در مجالس گذشته صدها توافقنامه و عهدنامه توسط نمایندگان بررسی و تصویب و یا رد شده است و همه می‌دانند که این حق قانونی مجلس است و در نتیجه توافقی که اثرات طولانی‌مدتی بر سرنوشت مردم خواهد داشت ضروری است که در مجلس شورای اسلامی بررسی و سرنوشت آن مشخص شود. وی در عین حال پرسید: چگونه است در حالی که هنوز سرنوشت برجام در کمیسیون ویژه مشخص نشده دولت ستاد اجرایی برجام را تشکیل داده است و این بی‌توجهی به جایگاه رفیع مجلس از کجا ناشی می‌شود؟
دولت باید پاسخگو باشد
محمدحسن آصفری نماینده اراک و دیگر عضو کمیسیون سیاست خارجی و امنیت ملی مجلس نیز در گفت و گو با کیهان ضمن تاکید بر این نکته که برجام بایستی در مجلس بررسی و تکلیف آن مشخص شود، در پاسخ به این سوال که چرا پیش از تصویب و تعیین تکلیف در مجلس روند اجرایی آن آغاز شده است، گفت: این سوال را باید از دولت پرسید.
وی بار دیگر تاکید کرد: تا مجلس نظر خود را اعلام نکند برجام نمی‌تواند اجرایی شود.
بررسی و تصمیم درباره برجام بر عهده مجلس است
عباسعلی منصوری آرانی نماینده کاشان و عضو کمیسیون سیاست خارجی و امنیت ملی مجلس نیز در گفت و گو با کیهان ضمن تاکید بر روند بررسی برجام در مجلس گفت: در مرحله تهیه گزارش از بررسی‌های صورت‌گرفته هستیم.
وی ادامه داد: از سوی مجلس بررسی برجام به کمیسیون ویژه محول شده و تصمیم کمیسیون به زودی اعلام خواهد شد و در این متن مطالب لازم گفته خواهد شد که باید به آن متعهد بود

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 5 مهر 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

دولت اعتقادی به قانون ندارد

احمد بخشایش اردستانی نماینده عضو کمیسیون سیاست خارجی و امنیت ملی مجلس نیز در گفت و گو با کیهان با بیان اینکه کل برجام از 4 قسمت «توافق ایران و 1+5، قطعنامه شورای امنیت، طرح بلندمدت سازمان انرژی اتمی و همچنین نقشه راه ایران و آژانس» تشکیل شده است، گفت: از قبل نیز مشخص بود که دولت اعتقادی به فرآیند قانونی بررسی برجام یعنی تصویب آن در مجلس نداشته و همچنین ندارد.  وی در ادامه گفت: هر زمانی که دولت‌ها مجلس را نادیده گرفتند دیکتاتوری در کشور ریشه گرفت، زمانی که مصدق اختیارات مجلس را از آن گرفت زمینه‌ساز رشد دیکتاتوری در کشور شد.
بخشایش گفت: برجام در ذهن مردم چنین تصویر شده بود که با تحریم‌ها و آب و نان مردم در ارتباط است و کاری که کمیسیون ویژه کرد این بود که به مردم اثبات کرد که چنین نیست و این برجام نقاط منفی بسیاری دارد.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 5 مهر 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

روزنه‌‌های کوچک اما کلیدی عنوان یادداشت روز کیهان

عصر پنجشنبه هفته گذشته کاروان رئیس جمهور آمریکا که در حال رفتن به کاخ سفید بود، در اقدامی به ظاهر برنامه‌ریزی نشده مقابل ساختمان هری ترومن توقف کرد تا باراک اوباما سری به یک جشن خصوصی بزند. جشنی که جان کری وزیر امورخارجه آمریکا برپا کرده بود. برای تقدیر از تمام دیپلمات‌هایی که نقشی در به دست آمدن توافق وین داشتند، چه بزن و بکوبی به راه انداخته بودند که خبرنگاران و عکاسان همراه اوباما اجازه نیافتند دلی از عزا درآورند و کامی شیرین کنند و مجبور شدند 20 دقیقه در ماشین منتظر بنشینند، الله اعلم!
البته با آنچه در هتل کوبورگ وین و متعاقب آن در شورای امنیت سازمان ملل -تحت عنوان برجام و قطعنامه 2231- حاصل شد، اگر آمریکایی‌ها پایکوبی نکنند جای تعجب دارد. توافق هسته‌ای با ایران سکه‌ای است که دو رو دارد. یک روی آن فنی و مربوط به مسائل هسته‌ای است و روی دیگر آن فراهسته‌ای و معطوف به اهداف راهبردی واشنگتن در مقابل جمهوری اسلامی.
فتح‌الفتوح و برد 3 بر 2 و توافق قرن و... خواندن برجام از سوی مقامات دولت و تیم مذاکره‌کننده کشورمان هم حلوا حلوایی است که دهان را شیرین نمی‌کند. آمریکایی‌ها در طول حدود دو سال مذاکره نشان دادند به معنای واقعی کلمه روی اصول خود ایستاده‌اند! آنان از ابتدا اصل را بر بی‌اعتمادی مطلق گذاشتند و خروجی مذاکرات نیز کاملاً بر این اساس استوار است. با اجرای برجام، ایران باید گام‌هایی بردارد که متاسفانه قریب به اتفاق آنها غیرقابل بازگشت است و حریف که از قضا سابقه‌ای پر و پیمان در بدعهدی دارد، می‌تواند با ادعاهایی واهی و تکراری از تعهدات خود سر باز زند و همان چهار تا قول نصف و نیمه درباره توقف - وجه بفرمایید توقف و نه لغو- تحریم‌های هسته‌ای را هم زیرپا بگذارد. کافی است آژانس اعلام کند توضیحات ایران درباره پی.ام.دی -یا همان ادعای جنبه‌های احتمالی نظامی برنامه هسته‌ای ایران- کافی و راضی‌کننده نیست. به همین راحتی! پایبندی واشنگتن بر اصل بی‌اعتمادی تا حدی است که علی رغم همه تمهیدات، در نهایت مکانیسم ماشه را برای بازگشت فوری تحریم‌ها اندیشیده و در توافق گنجانده است.
همین روی سکه توافق برای آمریکایی‌ها برد است و شایسته برپایی جشن. روی دیگر هم دل بستن به تغییر رفتار و در نهایت ماهیت جمهوری اسلامی از دل این توافق و در دراز مدت است. همانطور که اوباما هم بارها تاکید کرده، برجام بدون دستیابی به این هدف استراتژیک و کاملاً حساب شده نیز از منظر آنان قابل دفاع است.
اما ما چگونه به برجام رسیدیم؟ و شاید سوال دقیق‌تر این باشد؛ برجام چگونه به ما رسید؟!  پاسخ مبسوط و تشریح همه جوانب این سوال، مثنوی هفتاد من کاغذ است و از حوصله این بحث خارج. اما اتفاقات یک اتاق بزرگ را هم می‌توان از روزنه یک سوراخ کوچک دید. این سوراخ کوچک مقاله‌ای است که تنها چند هفته پس از روی کار آمدن دولت یازدهم در یکی از روزنامه‌های زنجیره‌ای منتشر شد؛ با عنوان «ابتکار یکجانبه در مذاکرات هسته‌ای» به قلم ناصر هادیان، عضو اتاق فکر هسته‌ای وزارت امورخارجه.
وی در این مقاله می‌نویسد؛ « تاکنون موضوع هسته‌ای، عمدتا تمرکز بر معامله (بده - بستان) بوده است، اما سیاست «ابتکار یکجانبه» خروج از این چارچوب را پیشنهاد و یک اقدام اعتمادساز یک‌طرفه را توصیه می‌کند. در واقع در موضوع هسته‌ای، دستگاه دیپلماسی ایران باید دست به یک «ابتکار یکجانبه» اعتمادساز بزند. بدون آن‌که بخواهد ما‌به‌ازا و امتیازی در قبال آن دریافت کند. این «ابتکار یکجانبه» اعتمادساز می‌تواند در هر یک از حوزه‌های شفاف‌سازی در برنامه هسته‌ای (transparency)، اقدامی در راستای ارتقای نظام راستی‌آزمایی (Varification)، یا عدم ‌اعمال حقی از حقوقمان باشد. به‌طور مثال در یک اقدام یکجانبه ایران می‌تواند 50 کیلوگرم از اورانیوم غنی شده با خلوص 20‌ درصد خود را تبدیل به میله سوختی کند.»
شاید برخی مدعی شوند مگر یک مقاله در یک روزنامه چقدر اهمیت دارد که یک موضوع کلان و سوالی مهم براساس آن پاسخ داده شود. بله! سوراخ روی در مهم نیست. مهم چیزهایی است که از راه آن می‌توان دید. آنچه در عمل روی داد ابتکاری به مراتب یکجانبه‌تر بود. در حالی که هادیان معتقد است رها کردن50 کیلوگرم اورانیوم 20 درصد -کمتر از 18 درصد از کل اورانیوم 20 درصد خدابیامرز!- برای جلب اعتماد حریف کافی است، همان ابتدای مسیر چنان ابتکاری به خرج داده شد که نه تنها اعتماد حریف جلب بلکه خیالش از اساس راحت شود! نیمی از 280 کیلوگرم سوخت 20 درصد تبدیل به میله سوخت و نیمی دیگر با رقیق شدن، هوا شد و تمام. نتیجه راهبرد «ابتکار یکجانبه»، مسیر «توافق به هر قیمتی» است و بدون شک در این مسیر هم به فرجامی بهتر از برجام نمی‌توان رسید.
متاسفانه در به خرج دادن ابتکار یکجانبه چنان دست و دل بازی به خرج داده شد که حتی صدای تئوریسین آن را هم درآورد؛ «درباره بخش نخست یعنی زمان بندی کارها و امتیازهای مرحله به مرحله و متقابل هر یک از دو طرف باید بگویم وقتی متن 159 صفحه‌ای کل سند را می‌خوانیم می‌بینیم که از این منظر، امتیازهای داده شده ایران بسیار بیشتر است...صادقانه باید بگویم که اگر من بودم، چنین توافقی را امضاء نمی‌کردم و مذاکراتی متفاوت را دنبال می‌کردم...اگر محاسباتی نگاه کنیم متوجه می‌شویم که امتیازهای داده شده ایران در مقابل امتیازهای گرفته شده، 70 به 30 هم نیست!» اینها بخشی از سخنان چند روز پیش هادیان در اندیشکده شورای آتلانتیک آمریکاست. نکته جالب‌تر آنکه وی با همه این انتقادات و اعتراف به اینکه خود حاضر نیست چنین توافقی را امضا کند اما از آن حمایت می‌کند! چرا؟ چون توافق قطعه‌ای از یک پازل بزرگ‌تر است. چیزی که وی از آن به عنوان عادی شدن روابط - ایران و آمریکا- نام می‌برد.
این نمونه، نمادی از یک تفکر است. تفکری که نتیجه‌اش دادن همه نقاط قوت در ابتدای مسیر برای اعتمادسازی با دشمن است. داشتن چنین تفکر و وجود چنین افرادی چیز عجیب و غریبی نیست. مسئله وقتی قابل تامل می‌شود که این تفکرات و افراد به مراکز تصمیم‌سازی راه می‌یابند. در امین، شجاع، غیور و متدین بودن تیم مذاکره‌کننده کشورمان تردیدی نیست اما وقتی داده‌های هوشمندترین مغزها و دستگاه‌های محاسباتی نیز اشتباه باشد، نمی‌توان انتظار خروجی صحیح داشت. کارکرد نفوذی‌ها در مراکز تصمیم‌سازی نیز به همین شکل است. ارائه داده‌های غلط و مختل کردن سیستم محاسباتی تصمیم گیرندگان.
درباره نفوذی‌ها در مراکز تصمیم‌سازی گفتنی بسیار است. تصمیم‌سازان مانند تصمیم‌گیران در معرض دید نیستند و اگر نگوییم هیچ نظارتی بر خط سیر فکری و عملی آنان وجود ندارد، حداقل می‌توان گفت این نظارت چنان ضعیف است که بیشتر کارکرد نوش‌داروی پس از مرگ سهراب را دارد. مورد عبدالحسین هراتی را که یادتان هست؟ همان کسی که بزرگ‌ترین دروغ  و تهمت‌ها را در خارج به انقلاب و حضرت امام(ره) نسبت داد، به کشور برگشت و در دانشگاه آزاد پست گرفت و مشاور رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام هم شد!
شناخت نفوذی‌ها در مراکز تصمیم‌سازی اقتصادی و بخصوص فرهنگی، بسیار دشوارتر از میدان سیاست است. نفوذی‌ها مانند سوراخ‌های کوچکی هستند که پیدا کردن آنها در بدنه یک سد کار آسانی نیست و شاید به خودی خود چندان مهم هم نباشند. اما اگر به تعداد کافی و براساس طرحی دقیق ایجاد شوند چه؟! مادلین آلبرایت وزیر امور خارجه وقت آمریکا که نزدیکی قابل توجهی با لابی صهیونیستی آمریکا دارد از این طیف با عنوان «فرزندان فکری» خود یاد می‌کند و می‌گوید: من به فرزندان فکری‌ام در ایران امیدوارم.

نوشته شده در تاریخ شنبه 28 شهریور 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

علی اکبر ولایتی:مجلس شورای اسلامی بر اساس قانون اساسی باید برجام را بررسی کند

علی اکبر ولایتی رئیس  مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام در گفت‌وگو با فارس، در پاسخ به سوالی درباره اهمیت ورود مجلس به برجام اظهار داشت: مجلس شورای اسلامی بر اساس قانون اساسی باید این معاهده و قرارداد را بررسی کند و این حق مجلس شورای اسلامی است که به همین ترتیب عمل می‌شود و مسیر درست همین است.
وی همچنین ادامه داد: آنچه که مقام معظم رهبری تاکید کردند آن است که در مقابل لغو تحریم‌ها جمهوری اسلامی ایران هم به تعهدات خودش عمل می‌کند و اگر قرار باشد آنان به تعهدات خود عمل نکنند، جمهوری اسلامی ایران هم کاری از ابتدا قرار بوده انجام بدهد، انجام نداده و اگر آنان تعلیق کنند ما هم تعلیق می‌کنیم بنابراین آنچه که از بیانات رهبر معظم انقلاب استنباط می‌شود ضرورت وجود توازن در اقدامات دو طرف است که اگر قرار است عدم توازن باشد کار به پیش نخواهد رفت.
ولایتی خاطرنشان کرد: آمریکایی‌ها و متحدانشان که سرمنشا این تحریم‌ها هستند، باید تحریم‌ها را لغو کنند تا ما هم به تعهداتمان عمل کنیم و اساسا از ابتدا هدف از مذاکرات هسته‌ای از سوی جمهوری اسلامی ایران لغو تحریم‌ها بوده است و اگر قرار باشد ایران به تعهدات خود در مذاکرات وین عمل کند اما طرف مقابل به تعهداتش که لغو تحریم‌هاست عمل نکند، این کار صورت نخواهد گرفت.

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 18 شهریور 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

بهانه‌های تکراری دولت برای عدم ارسال لایحه برجام به مجلس شورای اسلامی

تلخ و ناگوار است ولی واقعیت دارد که مخالفت دولت محترم با ارسال لایحه برجام به مجلس شورای اسلامی به اندازه‌ای گسترده و عمیق است که «نگرانی» برخاسته از آن قابل توجیه به نظر نمی‌رسد و این پرسش را به دنبال دارد که چرا؟!
1- هفته گذشته طی یادداشتی با عنوان «اگر فتح‌الفتوح است چرا قانونی نشود؟!» با استناد به اصول 77 و 125 قانون اساسی و ارائه دلایل و مستندات دیگری از متن برجام و چرخه‌ای که برای عملیاتی شدن آن پیش‌بینی شده است به الزام قانونی دولت در ارسال لایحه برجام به مجلس شورای اسلامی پرداختیم- که تکرار آن اطاله کلام و غیر ضروری است- در بخشی از یادداشت مورد اشاره آمده بود؛
«موافقان برجام از این سند با عنوان «فتح‌الفتوح»! «بزرگترین‌دستاورد»! «تسلیم قدرت‌های جهانی در مقابل کشورمان»! «برجسته‌ترین معاهده تاریخ معاصر»! «پیروزی 3 بر 2» و... یاد می‌کنند و سوال آن است که اگر آقایان، به این دیدگاه و نظر خود درباره برجام اعتقاد دارند، چرا از تصویب آن در مجلس ابراز نگرانی کرده و می‌فرمایند تصویب برجام در مجلس، این سند را به عنوان یک قانون مصوب مجلس، الزام‌آور می‌کند؟! قانونی شدن «فتح‌الفتوح»! و تثبیت «برد 3 بر 2» که باید افتخارآفرین و غرورانگیز باشد، پس چرا برای آقایان نگران‌کننده و دغدغه‌آور است؟! تعجب‌آور نیست؟!
اگر نگرانی آقایان از آن است که تصویب برجام در مجلس شورای اسلامی این سند را قانونی و الزام‌آور می‌کند باید پرسید مگر تصویب احتمالی آن در شورای عالی امنیت ملی، همین نتیجه را به دنبال ندارد؟ بنابراین چنانچه نگرانی از تصویب مجلس باشد این نگرانی از تصویب در شورای عالی امنیت ملی هم باید وجود داشته باشد. از این روی به نظر می‌رسد نگرانی آقایان از تصویب احتمالی برجام در مجلس نیست، بلکه نگران رد آن هستند و یا خدای نخواسته از تریبون باز مجلس نگرانند، زیرا مردم را در جریان بحث و بررسی برجام قرار می‌دهد که می‌تواند اطلاع و باخبر شدن آنان از عدم توازن میان آنچه داده‌ایم و آنچه قرار است- تاکید می‌شود قرار است- بگیریم، را در پی داشته باشد. ممکن است گفته شود مجلس نیز می‌تواند برجام را در جلسات غیرعلنی بررسی کند که باید گفت واقعیات تلخ برجام بعد از مطرح شدن در میان چند صد نماینده مجلس نمی‌تواند در نهایت پنهان باقی بماند.»
2- روز پنج‌شنبه 12 شهریورماه رهبر معظم انقلاب نیز در دیدار اعضای مجلس خبرگان با ایشان بر ضرورت بررسی برجام در مجلس شورای اسلامی تاکید کرده و فرمودند؛
«من معتقدم و به آقای رئیس‌جمهور هم گفتم که مصلحت نیست مجلس شورای اسلامی از موضوع بررسی برجام کنار گذاشته شود» و در ادامه یادآور شدند که؛ «من در مورد نحوه بررسی (برجام) و اینکه آن را رد کنند یا تصویب کنند، هیچ توصیه‌ای به مجلس ندارم و این، نمایندگان ملت هستند که باید تصمیم بگیرند».
و اما، در حالی که علاوه بر صراحت قانون اساسی درباره لزوم ارجاع برجام به مجلس شورای اسلامی و تأکید رهبر معظم انقلاب، انتظار می‌رفت دولت محترم بلافاصله و بدون فوت وقت به وظیفه قانونی خود عمل کند، از فردای آن روز، اعضای تیم مذاکره‌کننده در مصاحبه‌ها و اظهارنظرهای پی‌درپی اعلام کردند که ارجاع برجام به مجلس شورای اسلامی را «به‌مصلحت»! نمی‌دانند! و بی‌آن که توضیح بدهند از کدام جایگاه سخن می‌گویند؟ و مسئولیت خود خوانده! تشخیص مصلحت مردم و نظام را با استناد به کدام سند قانونی و شرعی برای خود قائل شده‌اند؟ در توجیه این اقدام عجیب و سوال‌برانگیز خود به تکرار همان بهانه‌های بی‌پایه و اساس قبلی روی آوردند، بهانه‌هایی که بارها پاسخ مستند آن را دریافت کرده بودند! البته با همه احترامی که برای رئیس‌جمهور محترم، برادران عضو تیم مذاکره‌کننده و سخنگوی دولت قائل هستیم این نکته را نیز گفتنی و تاکید کردنی می‌دانیم که آنان در جایگاه و مرتبه‌ای نیستند که بخواهند یا  بتوانند قانون اساسی  را دور بزنند و این میثاق برخاسته از خون دادن‌ها و خون‌ دل‌خوردن‌های ملت را نادیده بگیرند.
پیش از این درباره غیرقانونی بودن تعلل دولت و خودداری از ارسال لایحه برجام به مجلس و نیز، ضرورت تصویب یا رد آن از سوی نمایندگان ملت، گزارش‌ها و نوشته‌های مستند و متعددی داشته‌ایم و تیتر یک کیهان امروز با عنوان «استقبال دشمن از دهن‌کجی دولت به قانون اساسی» نیز به همین موضوع اختصاص دارد. در یادداشت پیش روی اما، سخن بر چرخه دیگری می‌چرخد.
3- این دیدگاه با مستندات فراوانی از متن توافق وین، قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل و ملحقات دیگر آن همراه است که «برجام» در صورت تصویب برای آینده «علمی»، «امنیتی» و «اقتصادی» کشور فاجعه‌آفرین خواهد بود. بنابراین، اگر دولت محترم این دیدگاه را باور ندارد، انتظار منطقی آن است که دلایل مستند صاحبان این نظریه را با استناد به متن برجام پاسخ داده و رد کند و نه آن که دهان منتقدان را با ردیف کردن الفاظ  ناروایی نظیر؛ برو به جهنم! بی‌سواد! تازه به دوران رسیده! و... ببندد! بدیهی است که این برخورد، قبل‌از هر چیز نشانه عبور از پاسخگویی است و البته، برخی از پاسخ‌ها که هر‌از چندگاه در جاده یکطرفه صدا و سیما ارائه می‌دهند نیز، پاسخ نیست.
می‌فرمایند، پذیرش برجام از جانب ما «داوطلبانه» است! و توضیح نمی‌دهند  که آیا این اقدام داوطلبانه- به قول شما- تعهدآور نیز هست یا نه؟ اگر هست باید مجلس درباره آن تصمیم بگیرد و اگر نیست چالش 12ساله برای چیست؟ و یا مگر تعهدات دور اول نیز داوطلبانه نبود؟ چرا بعد از آن که باج‌خواهی  حریف را نپذیرفتیم، شورای امنیت سازمان ملل سه قطعنامه علیه کشورمان صادر کرد؟ و یا ادعا می‌کنند توافق وین، معاهده جدیدی نیست بلکه همان معاهده NPT است! و حال آن که توافق وین بیرون از معاهده ان.پی‌.تی تدوین شده، چرا که معاهده یاد شده را پیش از این امضاء کرده و پذیرفته‌ایم و امضای مجدد آن معنا و مفهومی ندارد! ضمن آن که برجام در بسیاری از موارد حقوق مسلم و ثبت شده کشورمان در معاهده ان.پی.تی را حذف کرده است. مثلا اگر فردا اعلام کنیم مطابق ماده 4 NPT از حق غنی‌سازی اورانیوم بدون محدودیت در میزان ذخیره مواد غنی‌شده و درصد غنی‌‌سازی، برخورداریم، پاسخ خواهند داد این حق در چارچوب برجام قابل ارزیابی است که در آن بر میزان مواد غنی‌شده و درصد آن به وضوح تصریح شده است. و یا آقای لاریجانی رئیس‌محترم مجلس در مصاحبه با رادیو سراسری آمریکا-ان.‌پی‌‌آر- می‌گوید «اگر احساس کنیم طرف مقابل دارد توافق را نقض می‌کند، خب! ما هم مقابله به مثل می‌کنیم»! و این پرسش را بی‌پاسخ می‌گذارد که از دست دادن  ذخیره 9700 کیلوگرمی اورانیوم غنی شده که طی 10 سال فراهم آمده و قرار است از کشور خارج شود چگونه در فاصله کوتاهی قابل جبران است؟ و یا بعد از آن که سامانه 14 هزار سانتریفیوژ از هم گسیخته شد با کدام مکانیسم بازگشت‌پذیر خواهد بود؟!  و یا اگر قلب راکتور آب سنگین اراک را با بتن مسدود کردیم، بازسازی آن در صورت نقض تعهد حریف چه سرنوشتی خواهد داشت؟!  اگر با استناد به بند 3 از ضمیمه B قطعنامه 2231، خواستار توقف تولید موشک‌های بالستیک شوند و با تأکید بر بازرسی از مراکز نظامی، اسرار نظامی کشورمان را به دست آورند و... آیا به این خواسته آنان تن می‌دهیم؟ اگر پاسخ آری است که ایران اسلامی را در مقابل دشمنان وحشی و خونریز خلع سلاح کرده‌ایم و اگر پاسخ منفی باشد که به تعهدات خود عمل نکرده‌ایم! و... دهها نمونه فاجعه‌بار دیگر که به آن پرداخته‌ایم و طرح مجدد آن بیرون از محدوده و موضوع اصلی یادداشت پیش روی است.
4- آنچه به اختصار اشاره شد اگر  به زعم آقایان، ناشی از توهم! و زائیده ذهن یک مشت بی‌سواد، تازه به دوران رسیده، باشد کمترین انتظار منطقی آن است که آنها را از توهم بیرون آورید و اگر واقعیت‌هایی است که از متن برجام برمی‌خیزد، چرا بر پذیرش و اجرای آن اصرار می‌ورزید و از بررسی برجام در مجلس شورای اسلامی که احتمال عدم تصویب آن می‌رود، نگران هستید؟!
بی‌تردید دولت و اعضای محترم تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای، حتی در دوردست‌ترین افق ذهن خود نیز تصور- خدای نخواسته- کمترین آسیب به عرصه‌های اقتصادی، امنیتی و علمی و تکنولوژیک کشورمان را نداشته و برنمی‌تابند، اما صاحبان این دیدگاه که تصویب و اجرای توافق وین می‌تواند آینده کشورمان را با آسیب‌های جدی یاد شده روبرو کند نیز برای دیدگاه و نظر خود، شواهد و اسناد در خور توجهی از متن برجام ارائه می‌دهند بنابراین، بایسته آن است که دولت محترم از اصرار غیرقانونی خود در مخالفت با بررسی برجام در مجلس شورای اسلامی دست بکشد و به جای ایستادگی در برابر قانون به وظیفه قانونی خود در این زمینه عمل کند. بررسی برجام در مجلس شورای اسلامی، نقاط ضعف و آسیب‌رسان این سند را از لایه‌های به ظاهر پنهان آن بیرون کشیده و در میدان قضاوت همگان می‌گذارد. این اقدام که برخاسته از نص صریح قانون اساسی است، برخلاف تصور رئیس‌جمهور و اعضای تیم مذاکره‌کننده کشورمان علاوه بر آن که مخالف مصالح مردم و نظام نیست به نفع دولت محترم نیز هست.

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 18 شهریور 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید

گزارش خبری کیهان از دهن کجی دولت به قانون اساسی و استقبال دشمن

مخالفت دولت با فرستادن برجام به مجلس علی رغم تصریح قانون اساسی، با حمایت و استقبال گسترده رسانه‌های بیگانه و ضدانقلاب روبرو شد. سخنگوی دولت یازدهم در نشست خبری دیروز (سه شنبه17 شهریور) در پاسخ به سوالی درباره اینکه آیا دولت تصمیمی برای ارائه لایحه برجام به مجلس را دارد، بیان داشت که دولت نظر رسمی خود را مبنی بر اینکه نیازی به ارائه لایحه برجام به مجلس نیست را اعلام کرد!
نوبخت همچنین می‌افزاید: مقام معظم رهبری در دیدارشان اعلام کردند که مجلس از روند رسیدگی برجام کنار گذاشته نشود بیانات ایشان برای دولت فصل الخطاب است، بنابراین با توجه به بررسی برجام در مجلس دولت اگر کمکی را در این خصوص مجلس بخواهد ارائه می‌دهد. ضمن اینکه طبق قانون مجلس در زمینه حفظ دستاوردهای هسته‌ای رسیدگی به این موارد به شورای عالی امنیت ملی واگذار شده است و شورای عالی امنیت ملی به جد بر متن برجام تدقیق کافی داشته و مسئولان آن به زودی نتایج جلسات شورا را اعلام می‌کنند و امیدواریم هرچیز که خیر ملت است تحقق یابد.
پیش از این نیز عباس عراقچی و علی اکبر صالحی در سخنانی مشابه، مخالفت دولت با ورود جدی مجلس به برجام را اعلام کرده بودند.
درباره سخنان نوبخت باید گفت؛ ادعای وی مبنی بر اینکه «طبق قانون مجلس در زمینه حفظ دستاوردهای هسته‌ای رسیدگی به این موارد به شورای عالی امنیت ملی واگذار شده است» نه تنها غیرحقوقی بلکه کاملاً خلاف واقع است.
نمایندگان ملت دوم تیرماه سال جاری طرحی را با عنوان «قانون الزام دولت به حفظ دستاوردها و حقوق هسته‌ای ملت ایران» شامل سه بند و دو تبصره به تصویب رساندند که مفاد آن عبارت است از:
ماده واحده- در راستای صیانت از منافع ملی و رعایت مقررات پادمان معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای، هرگونه نتایج مذاکرات هسته‌ای با کشورهای (۱+۵) درصورتی معتبر است که الزامات زیر به‌صورت شفاف رعایت شود:
۱ - لغو تحریم‌ها باید به‌طور یکجا و کامل در متن توافقنامه درج شده و در روز آغاز اجرای تعهدات جمهوری اسلامی ایران انجام شود.
۲ - آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در چهارچوب توافقنامه پادمان، مجاز به انجام نظارت‌های متعارف از سایت‌های هسته‌ای است و دسترسی به اماکن نظامی، امنیتی و حساس غیرهسته‌ای، اسناد و دانشمندان ممنوع است و باید مصوبات شورای‌عالی امنیت ملی رعایت شود.
۳ - هیچ محدودیتی برای کسب دانش و فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای و تحقیق و توسعه، پذیرفته نیست و باید مصوبات شورای‌عالی امنیت ملی رعایت شود.
تبصره ۱ - براساس اصول هفتاد و هفتم (۷۷) و یکصد و بیست و پنجم (۱۲۵) قانون اساسی، نتیجه مذاکرات باید به مجلس شورای اسلامی ارائه شود.
تبصره ۲ - وزیر امور خارجه موظف است روند اجرای توافقنامه را هر شش‌ماه یک‌بار به مجلس شورای اسلامی گزارش دهد. کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس هر شش‌ماه یک‌بار گزارش روند حسن اجرای توافقنامه را به نمایندگان مجلس شورای اسلامی ارائه می‌کند.
همانگونه که در ماده 2 و 3 این قانون تصریح شده شورای عالی امنیت ملی باید در دو موضوع عدم بازرسی‌های غیرمتعارف و محدودیت در تحقیق و توسعه تصمیم گیری نماید و متن قانون (تبصره یک) بر لزوم ارائه توافق به مجلس براساس اصول 77 و 125 قانون اساسی تصریح دارد و مشخص نیست سخنگوی دولت از کجای این قانون ادعای تفویض تکلیف بررسی برجام به شورای عالی امینت ملی را از سوی مجلس، برداشت کرده است؟! و سوال دیگر آنکه مگر اساساً تکلیف مجلس درباره لزوم تصویب توافقات و معاهدات خارجی قابل تفویض است؟!
همان‌گونه که در متن قانون تصریح شده دولت باید براساس این دو اصل قانون اساسی برجام را به مجلس بفرستد و فروکاستن مجلس به جمعی مشورتی-بخصوص در چنین امر مهمی که با سرنوشت کشور سروکار دارد- رویه‌ای خطرناک و غیرقانونی است.
مخالفان فرستادن برجام به مجلس مدعی هستند ایستادگی آنان در برابر قانون بخاطر مصالح کشور است و باید پرسید دولت مجری قانون است یا مرجع تشخیص مصلحت؟ در موضوعی که از چنان صراحتی برخوردار است که دو اصل قانون اساسی به آن پرداخته دولت از کدام مصلحت می‌گوید و چنانچه فرضاً مصلحتی هم در کار باشد، آیا مرجع تشخیص این مصلحت معاون وزیرخارجه، رئیس سازمان انرژی اتمی و سخنگوی دولت هستند؟!
کف و سوت ضدانقلاب برای قانون‌گریزی!
اما آنچه در این میان تاسف بار و قابل تامل است استقبال گسترده دشمن و کف و سوت رسانه‌های آنان برای این قانون گریزی دولت است که در ادامه تنها به گوشه‌هایی از آن پرداخته می‌شود.
بی بی‌سی مانند همیشه در این میان میداندار اصلی بود و در گزارش‌ها و مصاحبه‌های متعددی به قضیه مذکور پرداخت. «ر.ع» ضدانقلاب فراری در مصاحبه با بی‌بی سی ادعا کرد: مجلس در ایران هیچگاه در راس امور نبوده در طول سه دهه بعد از انقلاب حتی در برکناری اولین رئیس‌جمهور هم ابتدا تصمیم آیت‌الله خمینی بنی‌صدر را برکنار کرد از فرماندهی کل قوا و بعد در مجلس، آن پروژه پیش رفت...در رابطه با مسائل هسته‌ای هم تا حالا مجلس ورود کیفی نداشته همه چیز در رابطه بین تیم دولت و رهبری پیگیری شده است.

«ر.ح» نیز که در مصاحبه با این شبکه سعی کرد موضوع قانونی بررسی برجام در مجلس را یک کشمکش جناحی و سیاسی جلوه دهد گفت: بررسی این برجام در مجلس یک فرصت را می‌دهد به تندروها که این را باز کنند و بعضی از امتیازاتی که دولت الان نمی‌خواهد تشریح بکند آن امتیازات را داده این را در واقع برای مردم تشریح بکنند و به تعبیری این ژستی که الان دولت می‌گیرد که ما برد کردیم سه، دو بردیم یا فتح الفتوح بوده می‌خواهند این ابزار را از دولت بگیرند.
«آ.آ» نیز در گفت و گو با رادیو بی‌بی سی سعی کرد ماجرا را به انتخابات آینده و رقابت‌های سیاسی پیوند دهد و مدعی شد: طیف اصولگرا و طیف تمامیت خواه در ایران به ویژه عناصرشان در مجلس، اصلا راضی نیستند که بخواهند کرسی‌های زیادی را در انتخابات آینده مجلس از دست دهند، به ویژه اگر آقای روحانی و آقای ظریف و این تیم مذاکره‌کننده به عنوان برندگان این مذاکرات شناخته شوند و این برگ برنده‌ای شود برای اینها که بتوانند مردم را به ویژه قشر متوسط شهری را به پای صندوق‌های رای بیاورند و کرسی‌های جدیدی را در انتخابات آینده مجلس شورای اسلامی به دست آورند و دست آقای روحانی را در مسایل داخلی حتی تقویت کنند.
دبکافایل –پایگاه رژیم صهیونیستی و وابسته به موساد- در گزارشی در این خصوص نوشت: این اقدام در حقیقت برای به حاشیه راندن حسن روحانی، رئیس جمهوری ایران است که اوباما و جان کری روی او برای امضای توافق هسته‌ای حساب باز کرده بودند و فکر می‌کردند او اختیار امضای این توافق را دارد یا حتی فکر می‌کنند که نهاد زیر نظر او صلاحیت امضای این توافق را دارد. روحانی و ظریف قصد داشتند این توافق را به شورای نگهبان (!!) با دوازده عضو بدهند تا آن را تأیید رسمی کنند. (ظاهراً گردانندگان دبکا فایل هنوز فرق میان شورای عالی امنیت ملی و شورای نگهبان را نمی‌دانند!)
سایت ضدانقلاب روزآنلاین نیز در گزارش‌های متعددی به این قضیه پرداخت و در بخشی از این بازی رسانه‌ای نوشت: در دو ماه گذشته، به جز یکی دو رسانه که متعلق به نزدیکان محمود احمدی نژاد دولت سابق است (کدام رسانه؟!) دیگر روزنامه‌های عمده کشور هم در حمایت از این توافق سنگ تمام گذاشته بودند. مخالفت جدی کیهان را در مجلس، فقط فراکسیون لاغر پایداری در مجلس همراهی می‌کردند و هم آنان موافق رسیدگی برجام هسته‌ای در مجلس بودند و اکثریت کمیسیون بررسی برجام را به عهده گرفته‌اند.
وال استریت ژورنال نیز در گزارش خود با اشاره به اینکه «هنوز همه موانع از سر راه اجرای توافق هسته‌ای ایران برداشته نشده است» نوشت: حسن روحانی رئیس جمهور ایران با ارسال این توافقنامه به مجلس برای کسب تایید نهایی مخالف بود زیرا واهمه دارد مجلس آن را رد کند یا بخواهد ملاحظاتی را در آن اعمال کند.
«دویچه وله» هم در این خصوص نوشته است: درباره نقش مجلس در بررسی برجام (برنامه جامع اقدام مشترک) میان دولت و مجلس اختلاف‌نظر جدی وجود دارد.شمار زیادی از نمایندگان مجلس خواهان تصویب برجام در مجلس هستند و بیش از 200 تن از آنها از دولت خواسته‌اند که توافق هسته‌ای را به صورت لایحه به مجلس ارائه کند.اما مسئولان دولتی می‌گویند برنامه جامع اقدام مشترک معاهده یا کنوانسیون بین‌المللی نیست که در مجلس تصویب شود.
با توجه به فضای بوجود آمده و موج سواری دشمن بر این موضوع، باید دید چه زمانی دولت بهانه‌های خود برای عدم تمکین به اصول مصرح قانون اساسی را کنار گذاشته و به قانون تن خواهد داد. رئیس جمهور چندی پیش در پاسخ به انتقادات درباره مواضع وی درخصوص نقش شورای نگهبان گفته بود نباید کسی از دعوت به عمل به قانون دلخور شود. بهتر نیست دولت محترم خود اولین مجری و پاسخ‌دهنده به این دعوت باشد؟

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 18 شهریور 1394   | توسط: رضا منصوری   | طبقه بندی: هسته ای،    | نظرات()   بازدید ها:بازدید